Przegląd nowości

„Chowańszczyzna” w Kunsthuis Opera Vlaanderen w Antwerpii

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 06, listopad 2014 22:23

Pomijając słynny cykl miniatur fortepianowych Obrazki z wystawy i poemat symfoniczny Noc na Łysej Górze - którego jedną z wersji z chórem kompozytor wykorzystał w trzecim akcie opery komicznej Jarmark w Soroczyńcach – wszystkie ważne dzieła Modesta Musorgskiego są zbudowane na bazie głosu ludzkiego. Podobnie jak fortepian dla Chopina, tak głos był dla rosyjskiego twórcy uprzywilejowanym, jeśli nie wyłącznym, środkiem ekspresji. Szczególnie sztuka liryczna okazała się najwdzięczniejszym polem dla rozwoju jego twórczego geniuszu i artystycznej inwencji.

Trudno się zatem dziwić, że od początku kompozytorskiej aktywności Musorgskiego, aż do jego śmierci nieustannie zabiegano u niego właśnie o pisanie oper. Paradoksalnie jednak oprócz ukończonego Borysa Godunowa (nawet w dwóch wersjach) wszystkie pozostałe rozpoczęte przezeń dzieła liryczne pozostały w niedokończonej formie. Taki też los stał się udziałem powstającej przez wiele lat i z dużym mozołem Chowańszczyzny, zorkiestrowanej już po śmierci autora przez jego przyjaciela Rimskiego-Korsakowa, a następnie, już w roku 1959, starannie i wiernie przygotowanej w zupełnie nowej wersji przez Szostakowicza. Ogólnie rzecz ujmując Chowańszczyzna jest arcydziełem Musorgskiego w takim sensie jak na przykład Parsifal jest arcydziełem Wagnera, a dajmy na to Legenda o niewidzialnym grodzie Kiteziu i dziewicy Fiewronii – wspomnianego Rimskiego-Korsakowa. Mamy tu z pewnością do czynienia z artystycznym credo i ze szczytowym osiągnięciem tego przedwcześnie zmarłego z powodu nałogowego alkoholizmu kompozytora.

• « poprz.
• nast. »