Przegląd nowości

Triumfalny powrót „Bérénice” Magnarda w Opéra de Tours

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 08, kwiecień 2014 21:31

Nie sposób też nie wspomnieć o dedykowanym przez kompozytora swemu ojcu, wzruszającym Chant funèbre op.9 na orkiestrę (1895), popularnej Sonacie na skrzypce i fortepian Op.13 (często niegdyś wykonywanej przez Eugène Ysaÿe’a i Raoula Pugno), Kwartecie smyczkowym op.16 czy Hymne à la justice op.14. Pierwszą próbą Magnarda w zakresie sztuki lirycznej był dramat muzyczny Yolande – z niezbyt udanym librettem kompozytora – wykreowany w brukselskim Théâtre de la Monnaie w 1892 roku, w towarzystwie Rycerskości wieśniaczej Pietro Mascagniego.

Ów dramat nie spotkał się z życzliwym przyjęciem publiczności. Z kolei partytura trzyaktowej tragedii muzycznej Guercoeur, ukończona w 1900 roku, a opublikowana cztery lata później, została jednocześnie odrzucona przez André Messagera w Operze Paryskiej i Alberta Carrégo w Opéra Comique, pod pretekstem miałkości warstwy teatralnej. Oba dzieła padły ponadto częściowo ofiarą wspomnianego pożaru w domu kompozytora.

Od marca do czerwca 1905 roku Magnard redaguje libretto Bérénice (Berenika) – według tekstu Racine’a –swego ostatniego dzieła operowego, którego komponowanie zajęło mu trzy lata życia. Zostało ono wykreowane w Opéra Comique w grudniu 1911 roku pod dyrekcją François Rühlmanna i w reżyserii wymienionego wyżej Alberta Carré, ale ponownie natrafiło na niezrozumienie licznie zgromadzonych słuchaczy. Od tamtej pory wykonywano tylko sporadycznie krótkie fragmenty tego dzieła w wersji koncertowej i dopiero w 2001 roku Opera w Marsylii podjęła jako jedyna inicjatywę wystawienia Bereniki w pełnej wersji scenicznej.

• « poprz.
• nast. »