Przegląd nowości

„Rusałka” Dvořáka: pomiędzy Wagnerem a operetką

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 11, luty 2014 05:37

Za apogeum złego smaku uznać można otaczającą Babę Jagę świtę skrzatów i koboldów. Można było odnieść wrażenie, iż niepostrzeżenie przeniosło się do Bayreuth z czasów samego Wagnera oraz po jego śmierci rządów sprawowanych tamże przez jego spadkobierczynię Cosimę Wagner.

Trzy Nimfy opuszczające nogi pomiędzy wodne fale z drutu, Rusałka ukazująca się w koronie rozłupanego drzewa, czy pod koniec, niczym zjawa wynurzająca się z odmętów jeziora i stąpająca po jego powierzchni w stronę przybyłego nad brzeg Księcia, dręczonego wyrzutami sumienia.

Z kolei w drugim akcie jego kostium oraz stroje męskie w Polonezie zdawały się pochodzić z wyprzedaży po jakimś „Strasznym dworze” (pasy słuckie i kontusze), a kobiece oraz Obcej księżniczki z „Rusłana i Ludmiły” (kokoszniki). A zatem dominującym odczuciem w odniesieniu do inscenizacji było przekonanie, że mamy do czynienia bardziej z pełną pietyzmu i nieco muzealną rekonstrukcją niż żywym przedstawieniem, odwołującym się do współczesnego widza, a co za tym idzie uwzględniającym jego wrażliwość.

                                                                 Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »