Przegląd nowości

„Rusałka” Dvořáka: pomiędzy Wagnerem a operetką

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 11, luty 2014 05:37

Również bas jej scenicznego ojca – Johna Relyea w partii Wodnika – brzmiał nieco matowo i mało nośnie. Dopiero swą arię w następnym akcie wykonał ze znaczną swobodą i odsłaniając szerszy wolumen swego głosu. Podobnie odtwórczyni głównej postaci kulturą śpiewu oraz urodą sopranu oczarowała w trzecim akcie.

W charakterystyczną postać Baby Jagi wcieliła się nie tyle z wdziękiem, co konieczną w tym przypadku budzącą odrazę szpetotą (zaklejone na czarno niektóre zęby, by uśmiech ział wyrwami po nich) Dolora Zajick (w latach dziewięćdziesiątych na deskach Metropolitan wykonywała ją Stefania Toczyska).

Zarazem jednak bez wysiłku, ale i bez przesady korzystała, gdy zachodziła taka potrzeba, zarówno z delikatnie intonowanych i stopniowo rozszerzanych wysokich dźwięków, jak i ekspresyjnego brzmienia rejestru piersiowego.

• « poprz.
• nast. »