Przegląd nowości

Francuska wersja Freischütza w Opéra de Nice

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 03, grudzień 2013 17:32

Tajemnicza atmosfera tej historii eksponującej przyrodę, wypełnione ciemnymi chmurami niebo, gwałtowne uczucia oraz złożone z myśliwych, leśniczych i wieśniaków społeczeństwo jest bliska sercu każdego Niemca. Doskonale ją też wyczuwa autor pokazywanej w Nicei inscenizacji, szwajcarski reżyser Guy Montavon, który zresztą w Niemczech zamieszkuje i nawet pełni funkcję dyrektora Opery w Erfurcie. Rozgrywa on dzieło Webera w dosyć neutralnej przestrzeni, w posiadających geometryczną strukturę dekoracjach Petera Sykori. Ich głównym elementem są wznoszące się do góry schody, u których stóp widnieją ewokujące Wilczy Jar resztki sprzętu wojskowego i rozkładające się zwłoki, a na których szczycie umieszczone zostały majaczące w oddali sylwetki drzew.

Te schody symbolizują przeznaczenie człowieka i pokonywaną przez niego drogę życiową. Wymiar symboliczny posiada także wspaniale prowadzona reżyseria świetlna, przykuwająca uwagę sugestywną i zróżnicowaną kolorystyką, oraz bezbłędnie dopasowane do psychologicznych sylwetek każdego z protagonistów stroje autorstwa Pierre’a Alberta. Czasami w omawianej wizji uwydatniane są pewne akcenty ironiczno-humorystyczne, których przecież w operze Webera nie brak. Niektóre z obrazów porażają swoim plastycznym klimatem i urokiem, jak choćby scena w Wilczym Jarze, podczas której wszyscy chórzyści zakładają wilcze maski i trzymają w dłoniach palące się łuczywa. Zaś uśmiech na twarzy wywołuje na przykład epizod z aktu trzeciego, kiedy to ogłaszający początek turnieju strzeleckiego chór myśliwych przypomina widok towarzystwa uczestniczącego w bawarskim święcie piwa.

• « poprz.
• nast. »