Przegląd nowości

Francuska wersja Freischütza w Opéra de Nice

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 03, grudzień 2013 17:32

Przypomnijmy, że Freischütz jest najbardziej znanym dziełem Webera i zarazem symbolem niemieckiego romantyzmu oraz że inspiracją do jego napisania była fantastyczna nowela Johanna Augusta Apla ze zbioru „Księga duchów” (1810). Akcja rozpoczyna się konkursem strzeleckim, w którym myśliwy Maks przegrywa z wieśniakiem Kilianem. Urażony tą upokarzającą porażką oczekuje z niepokojem na następny turniej, mający się rozegrać w obecności księcia Ottokara, od którego zależy jego ślub z ukochaną Agatą, córką Kuna, i ewentualne przejęcie po tym ostatnim stanowiska leśniczego (nie sposób nie dostrzec tutaj pewnych analogii ze scenami z oper Wagnera: Tannhaüser i Śpiewacy norymberscy). Wiejska sceneria akcji zostaje urozmaicona elementami nadprzyrodzonymi, z których pierwszym jest pojawienie się Samiela, niepokojącego ducha myśliwego, a następnie także gajowego Kacpra o ponurej twarzy, który kusi Maksa obiecując mu zwycięstwo odniesione za pomocą zaczarowanych kul. Wprowadzony tu jest zatem motyw paktu człowieka z diaboliczną postacią, który wykorzystał też Berlioz we wspomnianym wyżej Potępieniu Fausta, a diabelska wizja wrogiej i niepokojącej przyrody w scenie Wilczego Jaru ewokuje romantyczne obrazy Caspara Friedricha. Nie brak ponadto - związanych z uczuciem Agaty do Maksa - rozległych pokładów liryzmu i pięknych arii czy - występujących często chociażby u Masseneta - pełnych solidarnego porozumienia relacji pomiędzy dwoma młodymi dziewczętami: Agatą i jej kuzynką Anusią. Pojawia się również tak ważny dla niemieckiego romantyzmu motyw snu, kiedy to Agata widzi w nocnych majakach ponurą i nasączoną złowrogim przeczuciem scenę, podczas której jako biała gołębica zostaje zestrzelona przez ukochanego Maksa. Podczas decydujących o jego losie zawodów strzeleckich Maks wykorzystuje bowiem jedną z zaczarowanych kul, a siedzący na drzewie Kacper kontroluje całą sytuację. Wprawdzie oscylująca pomiędzy rzeczywistością a snem Agata próbuje powstrzymać kochanka przed oddaniem mogącego się dla niej okazać śmiertelnym strzału, ale jest już za późno. Maks celuje, tylko że w cudowny sposób, za sprawą uwitego przez Anusię z białych i pobłogosławionych przez Pustelnika róż ślubnego wieńca, kula rani Kacpra, dzięki czemu Agata zachowuje życie. Początkowo oburzony książę Ottokar skazuje gajowego na wygnanie, ale pod wpływem Pustelnika odracza wyrok i obiecuje, że po roku wzorowego zachowania pozwoli Maksowi poślubić Agatę.

• « poprz.
• nast. »