Przegląd nowości

„Tannhäuser” w Węgierskiej Operze Narodowej w Budapeszcie

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 15, listopad 2013 17:53

Jeśli chodzi o wspomnianą wyżej realizację Tannhäusera, to trzeba powiedzieć, że jej obraz sceniczny odznacza się uporządkowanym bogactwem składników i konsekwentną stylizacją. Reżyser Miklós Szinetar nie ulega pokusie transpozycji i pozostaje wierny wątkom oryginału, a siłą jego spektaklu jest prostota i naturalność oraz zręczne przeplatanie elementów figuratywnych i symbolicznych. Oczywiście można mu zarzucić, że jest on bardziej spadkobiercą pewnej tradycji reżyserii Wagnerowskiej, niż twórczym renowatorem, ale w kontekście pojawiających się tu i ówdzie aberracji scenicznych mamy w tym przypadku na szczęście do czynienia z godną uznania umiejętnością prowadzenia spójnej i płynnej narracji dramaturgicznej.

Dzięki atrakcyjnie zaprojektowanej przez Sándora Kecskemétiego scenografii poszczególne miejsca akcji (czarodziejska grota Wenus, zielona polana, sala na Wartburgu czy usytuowana niepodal tego zamku dolina) są oddane w pomysłowy i sugestywny sposób. Ważną rolę w organizowaniu ruchu scenicznego odgrywa rozgrywanie niektórych epizodów na dwóch zróżnicowanych planach, czemu służy przemieszczająca się w pionie platforma. Jednak szczególnie duże wrażenie wywiera po mistrzowsku prowadzona reżyseria świetlna, doskonale oddająca zmienne klimaty emocjonalne i stany ducha bohaterów.

• « poprz.
• nast. »