Przegląd nowości

Śmiej się Pajacu w Bydgoszczy

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 04, listopad 2013 10:17

Więcej pochwał zebrały Pajace Leoncavalla, może dlatego, że były wybujałe, kolorowe i z elementami jarmarcznego humoru. Trzeba przyznać , że orkiestra też jakby bardziej muzykalnie realizowała partyturę, zaś chór przygotowany przez Henryka Wierzchonia był nadal znakomity, tak samo jak i w Cavalerii. Tu można się było zastanawiać, czy baryton Łukasz Goliński, któremu przyszło zaśpiewać piękną arię w Prologu, jest równie dobry technicznie, jak baryton Leszek Skrla rysujący ostrymi barwami postać „rogacza” Alfio w Rycerskości wieśniaczej. Prologa – Tonio wspomagała jednak dosyć sensownie projekcja wideo rzucana na wielki ekran, natomiast wioskowy woźnica musiał nastrój wokół siebie stworzyć sam. W Pajacach wykorzystano też osobliwe akcesoria np. szkielet konia z jednym rogiem i zabawną maskaradę, gdzie zamiast pieczonego dania pojawił się przebrany za kurczaka tancerz, który nawet wypatroszony i oskubany wyczyniał ucieszne miny. Wszystko to wywoływało gromkie śmiechy na widowni i nawet naturalistycznie pokazana rzeź w finale dzieła nie była w stanie popsuć nastroju.

Co do maskarady warto odnotować jeszcze jeden fakt. Bydgoskiej premierze towarzyszyła wystawa grafik pt. Bal maskowy przywieziona przez niżej podpisaną. Ekspozycja zawierająca 15 linorytniczych parafraz obrazów znanych mistrzów pędzla, m.in. Damy z łasiczką Leonarda, Autoportretu Van Gogha, Śmierci Marata Davida czy Grających chłopców Makowskiego w pewnym sensie była kontrapunktem do opery Pajace Leoncavalla. I tu, i tam bohaterowie występują w podwójnych rolach, zakładają rozmaite maski. Trzeba wyróżnić doskonałą charakteryzację operowych postaci. Sylwester Kostecki, jako Canio w przebraniu Pajaca, a właściwie urzędnika z teczką, odmienił się nie do poznania. I choć tu i tam wszystko wygląda na beztroską zabawę – stąd tytuł cyklu grafik Bal maskowy – to pod warstwą farby skrywają się prawdziwe ludzkie dramaty. Tak zawsze było, jest i będzie.

                                                                                   Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »