Przegląd nowości

Dwa wieczory w Budapeszcie

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 05, październik 2013 14:31

Reżyseria zachwyca nie tylko wartką, przemyślaną w każdym szczególe, akcją i czytelnością scenicznej intrygi, ale również finezyjnym humorem i wyrazistym nakreśleniem każdej postaci. Sytuacje zmieniają się niczym w kalejdoskopie, a przez scenę maszeruje (czasami biegnie) cały korowód charakterystycznych typów z brzuchatym Falstaffem na czele. Wszystko to sprawia, że na widowni panuje atmosfera dobrej zabawy. Na zakończenie omówienia warstwy scenicznej inscenizacji warto wspomnieć o udanej scenografii budowanej na oczach widza, rekwizytach rodem z lat pięćdziesiątych, i kolorowych kostiumach pań.

Bohaterem wieczoru okazał się Kiril Manolov, który z pełnym powodzeniem i dużą kulturą wykreował portret podstarzałego mężczyzny patrzącego na świat z lekką ironią i goryczą, przez pryzmat przeżytych doświadczeń i lat. Jego Falstaff jest bardziej refleksyjny niż liryczny, chociaż nie brakuje mu szelmowskiego błysku w oku i odrobiny cynizmu i dystansu do kreowanej postaci. Jednocześnie od strony wokalnej zaprezentował nie tylko dużą kulturę muzyczną, ale również dał popis naturalnego frazowania oraz swobody w prowadzeniu głosu. Starannie dobrana obsada pozostałych partii stanowiła niezbędne tło dla pełnego pokazania perypetii i rozterek tytułowego bohatera. Falstaff to dzieło ansamblowe, więc partie zespołowe powinny być dopracowane w szczegółach.

• « poprz.
• nast. »