Przegląd nowości

Czas się wypełnił!, albo tajemnica podróżnego kuferka

Szczegóły

Opublikowano: środa, 13, marzec 2013 16:22

Nawiasem mówiąc, Anatol Łunaczarski polecał postać wagnerowskiego Zygfryda z tetralogii jako wzór osobowy dla radzieckiej młodzieży, a Parsifal przed swą przemianą postępuje równie brutalnie jak tamten, do którego w dwóch pierwszych aktach upodabnia go ponadto kostium, zwyczajowo związany z tamtą postacią. Ale, jako bohater chrześcijański, Parsifal ulega jednak wewnętrznej przemianie.

W omawianym spektaklu w reżyserii Georga Rooteringa przeobrażeniu ulega również Gurnemanz, który na początku trzeciego aktu czułą opieką otacza wycieńczoną przejściami, zmarzniętą Kundry, i wydaje się już być bardziej otwarty na otaczający świat. A może wszystkie osoby dramatu poddawane są próbie i przechodzą inicjację? Każda musi pokonać własną małość i zaślepienie, by móc odkryć dla siebie Graala tam, gdzie najmniej by się spodziewała jego obecności?

Godnym podkreślenia jest fakt, że w całości spektakl obsadzony został przez polskich śpiewaków, na dodatek w większości należących do zespołu Opery Wrocławskiej, a więc istnieje szansa na przywrócenie tradycji polskiego wykonawstwa wagnerowskiego, a Parsifal już się zadomowił w rodzimym repertuarze, jeśli się wspomni jego inscenizacje, powstałe w niedalekiej przeszłości w Warszawie i w Poznaniu.

                                                        Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »