Przegląd nowości

„Bal maskowy” na stadionie

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 19, czerwiec 2012 11:28

Każą mi też zmienić tytuł na Adelia degli Ademari – skarży się w liście do Torellego. Na dodatek teatr, jeżeli Verdi nie uwzględni żądań cenzury, straszy żądaniem odszkodowania w wysokości 50 tysięcy dukatów. W tej sytuacji, nie mogąc dojść od porozumienia z dyrekcją Teatro San Carlo oddaje sprawę do rozstrzygnięcia Trybunałowi Handlowemu w Neapolu. Sprawa nowej opery maestro Verdiego stała się na tyle głośna w mieście, że wywołała demonstracje jego zwolenników. Wobec tej sytuacji król Neapolu poleca zwolnić Verdiego z umowy i pozwolić mu na wyjazd z miasta wraz z partyturą. Niemal w tym samym czasie Trybunał Handlowy doprowadza do ugody: zamiast Zemsty w domino, którą kompozytor może wystawić gdzie mu się podoba, a w to miejsce Teatro San Carlo wystawi jesienią Simona Boccanegrę.  

Na szczęście już w tracie sporów z neapolitańską cenzurą Verdi nawiązał kontakt z rzymskim impresario Vincenzo Jacovacci, który kilka lat wcześniej doprowadził do wystawienia w Rzymie Trubadura. Impresario znając boje z cenzurą w Neapolu obiecuje Verdiemu, że w Rzymie rzecz się nie powtórzy. Niestety, był to optymizm na wyrost. Cenzura rzymska również nie wyraża zgody na królobójstwo na scenie. Rozpoczęło się długie i żmudne przekonywanie oponentów. „Pertraktuję nad akceptacją tytułu Książę Szczecina dla bohatera pańskiej opery” – donosi Verdiemu Jacovacci z Rzymu. Wreszcie w długim tunelu niemocy zaczyna błyskać światełko nadziei.

Jeżeli Verdi przeniesie miejsce akcji gdzieś poza Europę, a króla zmieni na innego arystokratę to opera może zostać w Rzymie wystawiona. Somma, przy współpracy Maria Piavego, szybko przerabia libretto Zemsty, która otrzymuje nowy tytuł - Bal maskowy. Gustaw III zamienia się w fikcyjnego gubernatora Bostonu Riccaro di Warwich, hrabia Anckarström przeistacza się w Renata, a cygańska wróżka Adverson staje się indiańską wróżką Ulryką. Wszelkie kłopoty wynagradza z nawiązką wielki sukces prapremiery. Verdi jest 30 razy wywoływany przed kurtynę, a po przedstawieniu rozentuzjazmowana publiczność wyprzęga konie z powozu by przeciągnąć siedzącego w nim Verdiego ulicami Rzymu do hotelu.

• « poprz.
• nast. »