Przegląd nowości

„Alcyna” Händla w Opéra de Lausanne

Szczegóły

Opublikowano: środa, 07, marzec 2012 13:24

Więcej dobrego można powiedzieć o ciekawie się prezentującej, a złożonej z młodych i niezbyt jeszcze doświadczonych - z wyjątkiem tytułowej protagonistki - solistów obsadzie wykonawczej. Otóż oczekiwana tutaj z nadzieją na dostarczenie niecodziennych przeżyć artystycznych rosyjska gwiazda młodego pokolenia Olga Peretyatko w roli Alcyny w zasadzie nie rozczarowała swoich wielbicieli.

A podkreślić należy, iz rzeczona partia należy do bardzo trudnych i wymagających, zresztą już od pierwszej popisowej arii: „Di, cor mio, quanto t’amai”. Później owe trudności jeszcze się wzmagająza sprawą dużych skoków interwałowych, śmiałych modulacji i krótkich sekwencji w górze skali. Wprawdzie nie wszystkie wokalizy Petryatko porażają precyzją, ale wszelkie niedostatki w tym zakresie są z powodzeniem rekompensowane szeroką paletą barw i pięknym brzmieniem jej mocnego sopranu. Publiczność daje się też chętnie oczarować lirycznym frazom i wokalnym popisom kreującej postać Morgany Sophie Graf oraz doskonale się odnajdującej w händlowskim stylu sopranistce Delphine Galou, wcielającej się w walczącą o swą miłość Bradamante. Oprócz nich gromkimi brawami nagrodzeni zostali także Juan Francisco Gatell (Oronte), Florin Cesar Ouatu (Ruggiero), Giovanni Furlanetto (Melisso) i Paolo Lopez (Obert). Uznanie wzbudza świetne przygotowanie operowego chóru - co zawdzięczamy Véronique Carrot - i tym bardziej szkoda, że reżyser umieszcza go za kulisami ani razu nie pozwalając nam na delektowanie się jego pełnym brzmieniem ze sceny. Kierownictwo muzyczne nad omawianą produkcją sprawuje doświadczony włoski kapelmistrz Ottavio Dantone, który potrafi uzyskać od instrumentalistów Orchestre de Chambre de Lausanne bezbłędną dyscyplinę, sugestywną ekspresję i dramatyczny nerw, muzyczno-teatralne kontrasty i odpowiednią dynamikę cieniowania. Ostatecznie to właśnie ich doskonała współpraca z wokalistami stanowi o atrakcyjności tej realizacji w Opéra de Lausanne.                                                                                     

                                                                                  Leszek Bernat

• « poprz.
• nast. »