Przegląd nowości

Życie paryskie" Offenbacha w Opéra national de Lyon

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 13, grudzień 2011 19:08

Postać szwedzkiego barona Gondremarcka przywołuje z kolei zjawisko turystyki seksualnej uprawianej przez niejednego odwiedzającego Paryż cudzoziemca - lub cudzoziemkę - („napchać się potąd"), przyjeżdżającego na podbój stolicy światowych rozkoszy. Pojawiający się w salonie pana Bobineta goście nie znają dobrych manier i zasad odpowiedniego zachowania się w towarzystwie, a zainteresowani są jedynie darmową „wyżerką" bez żadnych ograniczeń.

Przebierający się za przedstawicieli tzw. wyższych warstw służący zwracają uwagę na odrzucającą hipokryzmem grę pozorów, w której każdy stara się zająć nie przysługujące mu, a często po prostu „kupione" za pieniądze miejsce. Natomiast pojawiający się w tłumie podróżnych i ociekający złotem Brazylijczyk („Je suis Brésilien, j'ai de l'or") symbolizuje tutaj wszechobecny w dzisiejszych czasach przemyt narkotyków, pozwalający uprawiającym go osobnikom budować wprost nieprawdopodobne fortuny.

Takich nawiązujących do naszej rzeczywistości odwołań i sygnałów jest w omawianej inscenizacji dużo więcej, a obraz skorumpowanego, samoistnie się wyniszczającego i uprawiającego szaloną pogoń za doraźnymi przyjemnościami społeczeństwa doprawdy nie może nam być obcy. Reżyser poraża niebywałą zdolnością do uwydatniania przywar ludzkich, wyostrzonym zmysłem obserwacyjnym, trafnością charakterystyki poszczególnych postaci. Jego przesiąknięta przednim i subtelnym humorem wizja zamienia się coraz bardziej w jakieś zbiorowe delirium. Wszystko jest tu dopracowane w najdrobniejszym szczególe, a nagromadzenie najrozmaitszych efektów i gagów przyprawia widza o zawrót głowy. Komiczne bufonady i celna karykatura świadczą o niewyczerpanej wyobraźni francuskiego reżysera, podobnie jak krótkie scenki odgrywane przed opuszczoną kurtyną w trakcie zmiany dekoracji (np. zamiatacz uliczny wrzucający pijaną kobietę do kosza na śmieci).

• « poprz.
• nast. »