Przegląd nowości

Nowy rozdział w historii Opery Wiedeńskiej

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 11, październik 2010 02:00

Oto bowiem w trakcie uwertury na umieszczonej z przodu sceny zasłonie wyświetlane są projekcje wideo pokazujące motyla miażdżonego ogromnym kołem, które zresztą pojawia się w tym spektaklu również i przy innych okazjach. To na jego tle - a także krzyża - obraca się duży pistolet, z którego nagle samoistnie wylatuje śmiercionośna kula, co już na samym wstępie ma nam uświadomić w jaki sposób zginął ojciec Donny Leonory, Markiz di Calatrava. Częste pogrążanie głębi przestrzeni scenicznej w czerwonej poświacie sugeruje, iż śmierć jest tu zjawiskiem nieuniknionym i wszechobecnym.

Inne pojawiające się na ekranie obrazy to biegnący do walki żołnierze, zgliszcza i ruiny, a w akcie czwartym - cienie samolotów: od jednego z nich odrywa się bomba, która spadając z przeraźliwym świstem w dół zabija wcześniej ranioną przez swego brata, Don Carlo di Vargasa, zakochaną dziewczynę. Drugi wiodący wątek, serwowany nam przez znów grzeszącego brakiem oryginalności reżysera, eksponuje dość prymitywny antyklerykalizm, którego mającym zaszokować widza przejawem jest między innymi scena kopulacji brata zakonnego z zakonnicą i nieustająca tendencja do negatywnego pokazywania osób duchownych.  Nie jest też chyba sprawą przypadku, że wygląd zakonników nasuwa raczej skojarzenia z muzułmańskimi przywódcami religijnymi: czyżby chodziło o przywołanie wspólnego dla wszystkich religii niebezpiecznego radykalizmu?