Przegląd nowości

Nowy rozdział w historii Opery Wiedeńskiej

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 11, październik 2010 02:00

To prawda, że Pountney należy do utalentowanych reżyserów i że niektóre jego pomysły i wizje zadziwiają swą pomysłowością i oryginalnością. Zarazem jest to artysta nieprzywidywalny, będący w stanie rozczarować dziwacznymi transpozycjami i - co tu dużo mówić - zbędnymi prowokacjami. Omawiane przedstawienie wzbudza właśnie zdecydowany sprzeciw wobec rozbieżności zachodzącej pomiędzy pełną ekspresji muzyką Verdiego, a całkowitym brakiem myśli przewodniej w warstwie wizualnej, wobec niefrasobliwego zderzania na ogół nie mających żadnego związku z warstwą dramaturgiczną oraz irytujących brakiem spójności stylistycznej i estetycznej odsłon z kompletnie jakby tutaj ignorowaną akcją opery.

Na początku wydaje się jeszcze, iż zostanie nam zaproponowany wyświechtany już wprawdzie i w gruncie rzeczy banalny trop interpretacyjny polegający na potępiającym obnażeniu okropności i absurdu wszelkich konfliktów wojennych oraz na niezbyt odkrywczym przypomnieniu o kruchości ludzkiego życia.