

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowości"Miłość do trzech pomarańczy" w Opéra de Dijon
Strona 4 z 7 Ostatecznie zostało ono wykreowane - pod dyrekcją samego kompozytora - 30 grudnia 1921 roku w Lyric Opera w Chicago, co zresztą było w ogromnej mierze zasługą kierującej tym teatrem śpiewaczki Mary Garden. Warto podkreslić, że pomysł pokazania tej opery w Dijon wpisuje się w interesujący i ambitny projekt tutejszej placówki, który polega na prezentowaniu przez dwa kolejne sezony złożonego z trzech części cyklu przedstawień pozostających w ścisłym związku z twórczością Carlo Gozziego: oprócz wspomnianej opery znajdzie się w nim też komedia Augellino belvedere (Zielony ptak) oraz wymieniona wyżej Turandot Busoniego, również przecież inspirowana dziełem włoskiego pisarza.
W dużym uproszczeniu można powiedzieć, że czteroaktowa opera Prokofiewa jest opowieścią o Księciu, który cierpi na nieuleczalną hipochondrię, a szczególnie na rujnującą jego życie melancholię. Zaufany podwładny Króla Trefl proponuje kurację polegającą na rozśmieszeniu Księcia, wszakże wysiłki obarczonego tą misją Truffaldino kończą się porażką. Dopiero kiedy błazen przewraca Fata Morganę, Książę wybucha śmiechem, czym doprowadza czarownicę do złości. Skazuje ona młodego zuchwalca na mającą na celu odnalezienie trzech pomarańczy wędrówkę po pustyni. Syn Króla Trefl przyjmuje ten wyrok i w towarzystwie Truffaldina wyrusza w drogę z zamiarem wyzwolenia pomarańczy spod władzy czarownicy. Po licznych perypetiach oraz pomyślnym unikaniu pułapek, zastawianych przez stale przeciwko Księciu spiskujących Klarissę, premiera Leandra i Smeraldinę, dochodzi do "otworzenia" pomarańczy, z których wychodzą uwięzione tam księżniczki. Jedna z nich, o imieniu Ninetta, podbija serce Księcia, który w finale opery szczęśliwie ją poślubia i przejmuje władzę po swoim ojcu.
|
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||