Przegląd nowości

Filharmonia Podlaska koncertuje w najlepszych salach Goeteborga i Sztokholmu

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 02, listopad 2009 01:00

Najwięcej radości sprawił mi jednak Cajler w części trzeciej - w Adagio cantabile ale jakże niezwykle zagrała tę część i Orkiestra... To zaś, co ukazali w finale - na każdym mogło zrobić wrażenie. Świetne było zgranie całości, bezbłędne, wirtuozowskie - arcytrudne fugato, w którym przedstawiający swoje "głosy" soliści wręcz bawili się tą muzyką. Znakomicie, brawurowo wykonana została przez solistę kadencja. Tylko prezentacja dzieła na takim wykonawczym poziomie ma sens. Najgłębszy. Bardzo podobał  się wszystkim zagrany przez niego na bis, w obu miejscach, Kaprys polski Grażyny Bacewiczówny. Po wysłuchaniu kilkudziesięciu wykonań tego Kaprysu na niedawno zakończonym Konkursie T. Wrońskiego od razu spostrzegłem, że Cajler ma świetny pomysł na jego efektowne, wirtuozowskie zagranie - zwłaszcza samego zakończenia. 

Całość dopełniła IV Symfonia Schumanna, wykonana bardzo klasycznie, z pełną dyscypliną, barwnie, precyzyjnie. Dzieło to, mające być ukłonem w stronę publiczności zagranicznej pokazało w obu wykonaniach dużą, uniwersalną, że tak się wyrażę, klasę zespołu. Symfonia udowodniła, że zespół Filharmonii Podlaskiej może prezentować się w każdej sali koncertowej, na całym świecie, bez cienia jakiegokolwiek kompleksu.

Jako się już rzekło doskonale wpływa na zespół dyrektor artystyczny Marcin Nałęcz-Niesiołowski. Jest on znakomicie i wszechstronnie wykształconym muzykiem, dyrygentem wyjątkowej rzetelności, doskonale panującym nad partyturami i prowadzonym przez niego aparatem wykonawczym. Jest u niego pełna świadomość celu, którą wspierają i precyzja dyrygowania, także czytelność gestów i ruchów, wciąż obecna wykonawcza dyscyplina, także przenosząca się na muzyków Orkiestry zawsze duża i wysoka koncentracja uwagi. Jest on też - co chyba dla nas melomanów i muzyków najważniejsze - artystą wrażliwym na piękno, na ładny ton, na jak najciekawsze brzmienie całości. W swoich dyrygenckich i muzycznych poczynaniach jest bardzo szczery, prawdziwy, autentyczny i wiarygodny, co zawsze zjednuje mu uznanie słuchających.