

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościZapomniane primadonny
Strona 7 z 7 Od 1914 roku ponownie podjęła występy na scenie Opery Wiedeńskiej będąc zarazem częstym gościem innych teatrów. W latach 1916-1918 jest solistką Národnego Divadla w Pradze, gdzie debiutuje 25 września 1916 roku jako tytułowa Aida, dwa dni później śpiewa Amelię w Balu maskowym. Trzecią partią, w jakiej ją podziwiano, była Walentyna w Hugonotach (30.09), jej partnerką była inna polska śpiewaczka, Maria Bogucka. Potem kolejno Leonora w Trubadurze Verdiego (6 październik) Rachela w Żydówce Halévy'ego (17 październik 1916, Elżbieta w Tannhäuserze (17 kwiecień 1917), Donna Anna w Don Giovannim (od 4 listopada 1916). W sumie zaśpiewała na tej scenie 10 partii w około czterdziestu przedstawieniach. Praski okres zakończyła Ruszkowska 20 października 1918 roku tytułową Normą w operze Belliniego.
W międzyczasie nie rezygnowała z występów w Operze Warszawskiej, na scenie której odnosiła sukcesy między innymi jako tytułowa Halka i Hrabina w operach Moniuszki, Brunhilda w Walkirii, Elżbieta w Tannhäuserze, Selika w Afrykance Meyerbeera, była też pierwszą polską Marszałkową w Kawalerze srebrnej róży Ryszarda Straussa oraz wagnerowską Izoldą i Brunhildą. Ostatnią jej kreacją była zaśpiewana w 1928 roku partia Królowej Bony w Zygmuncie Auguście Tadeusza Joteyki. Jesienią 1928 roku osiadła w Krakowie, gdzie w Konserwatorium objęła klasę śpiewu. Jednak pracę pedagogiczną rozpoczęła znacznie wcześniej bo jeszcze w Wiedniu i Warszawie, do jej uczennic należały m.in. Ada Sari, Wanda Wermińska, Ewa Bandrowska-Turska. W Krakowie przeżyła II wojnę światową, tutaj nadano jej tytuł profesora Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej i w tym mieście zmarła 3 listopada 1948 roku. Adam Czopek Zdjęcia pochodzą ze zbiorów Muzeum Teatralnego w Warszawie. Post scriptum - pilnie poszukuję jakichkolwiek wiadomości na temat śpiewaczki (najprawdopobniej polskiej) Smerowsky Karolina, która na przełomie XIX i XX wieku była cenioną solistką wielu europejskich teatrów operowych. Śpiewała wielkie partie sopranowe; Elwira w Purytanach, Elżbieta w Don Carlosie" Violetta w Traviacie, Królowa Małgorzata w Hugonotach m.in. w Wenecji, Messynie, Londynie, Nicei, Livorno.
|
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||