Przegląd nowości

Francja: XXXII Festival d'Ambronay

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 09, październik 2011 02:00

Tego "morderczego" wyzwania podjęli się: w roli tytułowej kontratenor Max Emanuel Cencic, tenor Emiliano-Gonzalez Toro (Aquilio) i zwłaszcza kobiece trio w osobach znanej sopranistki Vivici Genaux (Gilade) oraz mezzosopranistek Mariny de Liso (Tamiri) i Mary Elen Nesi (Berenice). Na czele renomowanego włosko-szwajcarskiego ansamblu I Barocchisti stanął Diego Fasolis, który zaplanował jeszcze wielokrotnie wykonać tę operę w trakcie obejmującego paryski Théâtre des Champs-Elysées, Operę w Lozannie, amsterdamski Concertgebouw, Musikfest w Bremie, Opéra national du Rhin,  grand Théâtre w Monaco i Opéra Royal w Wersalu tournée.

Tym, którym nie uda się w żadnych z tych miejsc pojawić, pozostało śledzenie bezpośredniej transmisji przeprowadzonej przez stację radiową France Musique. Niecierpliwie czekano również na cieszący się dużą sympatią festiwalowych bywalców zespół Il Giardino Armonico i jego szefa Giovanniego Antoniniego, którzy zaproponowali zupełnie odmienny w charakterze program Il Pianto della Madonna, z udziałem przywołanej już Mariny de Liso. ów program został skonstruowany wokół dwóch arcydzieł opisujących Pasję widzianą oczyma Maryi Dziewicy: Pianto della Madonna Claudio Monteverdiego i Pianto di Maria Giovanniego Battisty Ferrandiniego. Oprócz nich mieliśmy też okazję wysłuchać utwory Caldary, Biago Mariniego, Vivaldiego, Francesco Contiego, Johanna Georga Pisendela, Silviusa i Leopolda Weissa, czyli twórców w większości związanych z Wenecją.

O tym, w jak dużym stopniu południe Europy - Włochy, ale również Hiszpania i szczycąca się wówczas jedną z największych orkiestr Portugalia - fascynowało Bacha i należących do podobnego kręgu kulturowego kompozytorów przekonywał nas portugalski zespół Divino Sospiro pod dyrekcją Enrico Onofriego, przy udziale sopranistki Any Quitans,  eksplorując właśnie tę muzyczną wymianę pomiędzy południem i północą Europy poprzez dzieła Bacha (Koncert na obój miłosny), Vivaldiego (Koncert h-moll na cztery pary skrzypiec i Koncert na skrzypce Grosso Modul), Pedro António Avondano (kantata la Morte d'Abel) i Georga Philippa Telemanna (kantata Die donner ode).