Przegląd nowości

Guido Faust reżyseruje w Operze Krakowskiej

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 27, październik 2026 20:33

Godne uznania epizody stworzyli: Grzegorz Rubacha w roli Wagnera, w innych wariantach obsadowych sięgający po partię Walentego, oraz Agnieszka Cząstka-Niezgódka jako Marta, natomiast Magdalena Barylak z drugiej obsady  uczyniła z niej partię o wiele większym ciężarze gatunkowym. Duże wrażenie wywarł na mnie chór męski w Marszu powracających z wojny nr 22 Déposons les armes! oraz razem z głosami żeńskimi w utrzymanej w dynamice pianissimo konkluzji czwartego aktu Que le seigneur ait son âme.

Inscenizacja Michała Znanieckiego odwołuje się do konceptu Marka Weissa z rozdzieleniem postaci Fausta na Starego i Młodego, po raz pierwszy zastosowanego właśnie w Operze Krakowskiej w 1994 roku. Uczynienie z tego pierwszego reżysera wprowadza ponadto efekt teatru w teatrze. Wskazuje nań odtworzenie w głębi sceny widowni z lożami rodem z Teatru im. Słowackiego, w którym występowała niegdyś Opera Krakowska. Czyżby w nocy zapełniały ją widma z granych tam wcześniej przedstawień?

Na przykład Upiora w operze zrzucającego żyrandol w zakończeniu pierwszej części? Marsz powracających z wojny może wywoływać asocjacje z finałową apoteozą berlińskich Przygód dobrego wojaka Szwejka Erwina Piscatora i defiladą przed Panem Bogiem ofiar wojennej hekatomby, a w dźwiganych lalkach poległych jako symbolu wyniesionych z frontu traum odniesień do Umarłej klasy Tadeusza Kantora, skądinąd reżyserujacego swego czasu w Operze Krakowskiej (Don Kichot). 

• « poprz.
• nast. »