Przegląd nowości

Guido Faust reżyseruje w Operze Krakowskiej

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 27, październik 2026 20:33

Tomasz Kuk jako Stary Faust wykazał się znacznym doświadczeniem i profesjonalizmem scenicznym, w mówionym prologu będąc jedynym, którego można było w pełni zrozumieć, a także stworzył wiarygodny wizerunek postaci człowieka świadomego zbliżania się do kresu. Szymon Rona, który przejął rolę po przywróceniu mu młodości przez Mefistofelesa, ujmował świeżo brzmiącym, delikatnym tenorem typu di grazia o znacznej urodzie.

Jedynie przy atakowaniu wysokich tonów ulegał on przebarwieniu, być może wskutek odczuwanego lęku i związanej z tym nerwowości. Jakub Luboiński jako Młody Faust dysponuje wartościowym materiałem wokalnym, ale musi jeszcze dopracować wyrównanie emisji i staranniejsze wykończenie fraz. Wszakże w kawatynie nr 12 Salut demeure chasse et pure swobodnie sięgnął do c² i wytrzymał na nim fermatę.

Posiada też atrakcyjne warunki zewnętrzne predestynujące go do ról operowych amantów. Dobrze więc rokuje na przyszłość, zwłaszcza że jest pod opieką tak doświadczonego śpiewaka jak Mariusz Kwiecień. Stanisław Kuflyuk w pełni odnalazł się w roli Walentego dopiero w scenie jego śmierci nr 26 Par ici, par ici, mes amis!, ale wtedy baryton tego artysty nabrał właściwej mu gęstości i siły dramatycznej. Rafał Siwek z powodzeniem wykonał dwa efektowne numery Mefistofelesa: rondo „o złotym cielcu“ nr 7 oraz serenadę nr 24 Vous qui faites l'endormie, w recytatywach i scenach zbiorowych nie dostawało mi wszakże większego nasycenia głosu alikwotami, które przydałyby postaci większej dozy demonizmu. 

• « poprz.
• nast. »