Przegląd nowości

A może to wszystko jest tylko projektem? „Walkiria” Wagnera w Sopocie

Szczegóły

Opublikowano: środa, 15, lipiec 2026 20:59

Przypominała Wotanowi, że nie można budować systemu, oczekiwać od innych przestrzegania jego zasad, a następnie unieważniać tych zasad wtedy, gdy stają się dla nas niewygodne. I przecież Fricka także ma rację. Podobnie Hunding w interpretacji René Pape nie był postacią jednowymiarową. Artysta wniósł do tej roli ogromny autorytet, ciemną barwę głosu i sceniczną obecność, dzięki którym Hunding stawał się uosobieniem twardego, nieprzejednanego porządku – świata, w którym reguły są silniejsze niż pragnienia jednostki.

Może właśnie na tym polega niezwykła siła Wagnera: tutaj niemal każdy ma swoją rację. I niemal każdy, konsekwentnie realizując własną rację, przyczynia się do tragedii. Bardzo wyraziście została zrealizowana scena Walkirii. Oczywiście jest w niej energia, ruch i potęga słynnego „Cwału Walkirii”, ale tym razem szczególnie mocno wybrzmiał jeszcze jeden element – wzajemne wsparcie sióstr. Katarzyna Wietrzny, Natalia Rubiś, Magdalena Pluta, Joanna Motulewicz, Annika Egert, Iwona Wall, Anna Bernacka i Barbara Bagińska stworzyły wspólnotę o własnej scenicznej energii i wyrazistości.

W świecie konfliktów, samotnych decyzji i odpowiedzialności pojawia się grupa kobiet, które są razem, reagują na siebie i próbują się wspierać. To ważny kontrapunkt dla historii Wotana, Siegmunda czy Brünnhildy, bo przypomina, że nie przez wszystko w życiu musimy przechodzić samotnie. Nie zawsze ktoś może rozwiązać nasz problem, podjąć za nas decyzję czy ponieść jej konsekwencje. Czasami jednak wystarczy wiedzieć, że w trudnym momencie nie zostajemy sami.

• « poprz.
• nast. »