Przegląd nowości

A może to wszystko jest tylko projektem? „Walkiria” Wagnera w Sopocie

Szczegóły

Opublikowano: środa, 15, lipiec 2026 20:59

A może dom nie zawsze jest miejscem, lecz czasami drugim człowiekiem? Spotkanie Siegmunda i Sieglindy można odczytać właśnie jako takie rozpoznanie. Izabela Matuła stworzyła Sieglindę pełną emocjonalnej prawdy, napięcia i wewnętrznej siły, prowadząc ją od życia podporządkowanego cudzej woli do przebudzenia i odkrycia możliwości wyboru. Dwoje ludzi, którzy byli obcy światu, nagle przestaje być obcymi dla siebie.

W świecie zasad, umów i zobowiązań pojawia się coś, czego nie da się zaplanować – miłość. I natychmiast burzy istniejący porządek. Siegmund szuka jednak nie tylko miejsca. Szuka również miecza. Notung od dawna tkwi w drzewie. Wielu próbowało go wydobyć, ale bezskutecznie. Można oczywiście widzieć w nim broń, ale można też zobaczyć coś więcej: symbol własnej siły, prawdy, talentu, powołania lub decyzji, której nikt nie może podjąć za nas. Może każdy z nas ma gdzieś swój miecz? Czasami przez wiele lat szukamy siły na zewnątrz – w uznaniu innych, stanowiskach, tytułach i sukcesach. Oczekujemy, że ktoś wskaże nam drogę.

Tymczasem być może nasz własny „miecz” od dawna na nas czeka. Największym wyzwaniem nie musi być zdobycie siły, lecz rozpoznanie tego, co od początku było nasze. Może dlatego postać tułacza jest mi w tej historii szczególnie bliska. Tułacz nie ma jeszcze wszystkiego poukładanego, nie zna całej drogi i nie wie, dokąd ostatecznie dotrze. Ale idzie. Szuka. I czasami właśnie w drodze odnajduje coś, czego nie potrafiłby znaleźć, pozostając w miejscu wyznaczonym mu przez innych. Jedną z najciekawszych przemian w Walkirii przechodzi Brünnhilde. 

• « poprz.
• nast. »