Przegląd nowości

A może to wszystko jest tylko projektem? „Walkiria” Wagnera w Sopocie

Szczegóły

Opublikowano: środa, 15, lipiec 2026 20:59

Stéphanie Müther stworzyła bohaterkę pełną energii i wewnętrznej siły, ale najciekawsza była jej droga od pewności wynikającej z posłuszeństwa do niepewności, która pojawia się wraz z samodzielnym wyborem. Bo posłuszeństwo bywa łatwiejsze. Ktoś wydaje polecenie, ktoś bierze odpowiedzialność, a my wykonujemy zadanie. Brünnhilde w pewnym momencie przestaje jednak tylko wykonywać rozkazy. Zaczyna patrzeć, słuchać i rozumieć. Dokonuje własnego wyboru. Czy jej nieposłuszeństwo jest zdradą?

A może właśnie wtedy po raz pierwszy naprawdę staje się sobą? Posłuszeństwo i moralność nie zawsze oznaczają przecież to samo. Być może dojrzałość zaczyna się wtedy, gdy człowiek potrafi odróżnić to, co nakazane, od tego, co uważa za słuszne – i jest gotów ponieść konsekwencje własnego wyboru. Dlatego konflikt Wotana z Brünnhildą jest tak poruszający. To nie tylko konflikt władcy z podwładną, lecz dramat ojca i córki – dwojga ludzi, którzy się kochają, ale muszą zmierzyć się z faktem, że miłość nie daje prawa do decydowania za drugiego człowieka.

Czasami największym dowodem miłości jest pozwolić komuś pójść własną drogą – nawet jeśli nie jest to droga, którą dla niego zaplanowaliśmy. W tym świecie własną rację ma również Fricka. Małgorzata Walewska świetnie odnalazła się w tej roli – jej osobowość artystyczna, sceniczny autorytet i naturalna siła sprawiały momentami wrażenie, jakby ta rola została napisana specjalnie dla niej. Jej Fricka nie była jedynie przeszkodą stojącą na drodze uczuć Siegmunda i Sieglindy ani surową strażniczką konwenansu. Reprezentowała porządek, prawo, zobowiązania i konsekwencje wcześniej podjętych decyzji. 

• « poprz.
• nast. »