Przegląd nowości

Purytańska Joanna d'Arc? albo Historia jednego kwiatka - Bellini z MET

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 12, styczeń 2026 17:52

To właśnie jego kawatyna Piangon le ciglia, si spezza il cor z drugiego aktu najpełniej  reprezentuje typowe dla Belliniego płynne kantyleny, a wymagające kształtowania frazy za pomocą śpiewu legato, dziś rzadkiej umiejętności, wskutek czego repertuar belcantowy nie może ukazać wszystkich swoich walorów. W pełni wywiązała się ze swych zadań Eve Gigliotti w drugoplanowej roli królowej Henrietty, wdowy po ściętym królu Karolu I Stuarcie. Odgrywa ona istotną rolę w całej intrydze, gdyż okazana jej przez Artura pomoc spowoduje splot nieporozumień, a w ich wyniku pomieszanie zmysłów Elwiry.

Jej mezzosopran odznacza się znaczną urodą oraz giętkością wychodzącą naprzeciw potrzebom belcanta. Wagner, zazwyczaj wrogi Włochom i ich muzyce, nie tylko doceniał szlachetną urodę kantylen Belliniego, ale charakterystyczny pasaż smyczków z duetu Artura i Elwiry Vieni fra queste braccia zacytował, gdy Holender staje przed Sentą jako wyraz jej urzeczenia nim. Szkoda zatem że Purytanie tak rzadko pojawiają  się nawet na największych scenach. W Polsce ostatnim razem wystawiono ich w 2002 roku w Teatrze Wielkim w Łodzi z myślą o Joannie Woś.

                                                                   Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »