Przegląd nowości

Purytańska Joanna d'Arc? albo Historia jednego kwiatka - Bellini z MET

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 12, styczeń 2026 17:52

Wielka polityka poróżniła jednak ich ojców. Jeden przystał do rojalistów wiernych Stuartom, drugi wsparł purytańską rewolucję Oliviera Cromwella. Tym sposobem historia wdarła się do życia młodych i pokrzyżowała ich plany. A kiedy na przekór wszystkiemu rzecz się szczęśliwie kończy, przypieczętowaniem takiego obrotu wypadków staje się wizja pojednania duchów ich rodziców.

Zanim do tego dojdzie, w finale pierwszego aktu zdesperowana Elwira niewoli i upokarza Riccarda, znienawidzonego konkurenta do jej ręki. Tegoroczna inscenizacja tego dzieła jest trzecią na scenie Metropolitan Opera, a jej autorami są angielscy twórcy: Charles Edwards odpowiadający za reżyserię i dekoracje, Tim Clayton kierujący ruchem scenicznym, Tim Mitchell ustawiajacy oświetlenie oraz Gabrielle Dalton projektująca kostiumy.

Całą akcję rozegrano we wnętrzu zboru z górującą amboną, w której protagoniści zajmują miejsce w zwrotnych momentach (na przykład wspomniana finałowa apoteoza). Ta nieco klaustrofobiczna sceneria pełne uzasadnienie znajduje jedynie w drugim akcie, gdy siedziba tytułowych purytanów oblegana jest przez Szkotów, a jej obrońcy przed rozstrzygającą batalią, przy dźwiękach duetu Suoni la tromba, malują swoje ciała w angielskich barwach narodowych (czerwień krzyża św. Jerzego na białym tle), niczym współcześni kibice, choć jako wojenną praktykę stosowali to raczej Celtowie. 

• « poprz.
• nast. »