Przegląd nowości

„Traviata” Verdiego w Grand Théâtre de Genève

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 20, czerwiec 2025 05:04

Tym bardziej, że na wstępie jej ogólna koncepcja zapowiadała się naprawdę intrygująco i sensownie. Natomiast można żałować, że uległa ona tendencji uciekania się do wyeksploatowanych już doszczętnie na wszystkich scenach świata, nużących i niczego oryginalnego w tym przypadku nie wnoszących „chwytów” rodem z estetyki Regietheater, które niestety skutecznie pozbawiły operę Verdiego tego, co w niej najważniejsze, czyli emocji.

I doprawdy nie sposób się dziwić, że po zakończonej premierze genewska publiczność przyjęła pojawienie się Henkel i jej ekipy na scenie głośnym buczeniem. Gorącymi brawami nagrodziła natomiast cały zespół solistów, z Ruzan Mantashyan na czele, nadającą swoim zjawiskowo brzmiącym sopranem postaci Violetty dramatyczny wymiar. Fragmenty tej samej partii z powodzeniem śpiewała też dublująca tę bohaterkę Martina Russomanno. W roli Alfreda pełnię wokalnych możliwości pokazał ujmujący precyzją frazowania, artykulacji i dykcji, a ponadto fascynujący lirycznym tenorem Enea Scala.

Natomisat prawdziwym odkryciem okazał się dla mnie występ Luki Michelettiego, który pięknie prowadzonym i soczystym barytonem oraz nieprzeciętną osobowością sceniczną bezbłędnie kreślił wizerunek Giorgio Germonta. Imponującą muzykalnością wykazali się członkowie miejscowego chóru, niezbyt pomysłowo ustawieni przez reżyserkę w szeregu i na dodatek ubrani w brzydkie i rażące jaskrawymi barwami kostiumy. Zaś spójną, nasyconą dramatyzmem i lirycznymi porywami interpretację partytury Verdiego budował sprawujący pieczę nad każdym dźwiękiem Paolo Carignani, stojący na czele znajdującej się jak zawsze w doskonałej formie Orkiestry Szwajcarii Romańskiej. 

                                                                        Leszek Bernat

• « poprz.
• nast. »