Przegląd nowości

Podchody miłości i śmierci albo Pochwała muzycznej retoryki – Opera Rara 2025

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 14, luty 2025 17:15

Z perspektywy czasu paradoksem wydać się może, iż tragedię liryczną, narodowy francuski gatunek muzyki scenicznej, stworzył Włoch Jan-Chrzciciel Lully. W tamtej kosmopolitycznej epoce, przynajmniej w odniesieniu do elit, nie było to wyjątkiem. Stąd więcej przybyszów z Italii odegrało istotną rolę w historii i kulturze Francji. Katarzyna Medycejska wywierała niekiedy zgubny wpływ na politykę, Leonardo Da Vinci osiadł w Amboise, gdzie dokonał żywota.

Wreszcie kardynał Mazarin, szara eminencja w zakresie polityki i gospodarki za panowania Ludwika XIV, którego nadwornym kompozytorem był właśnie Lully. Zgodnie z francuską tradycją sceniczną i jej kultem dla słowa, ustanowił on zasady retoryczne tragedii lirycznej.

W jego ujęciu posiada ona wybitnie deklamacyjny charakter, opierajac się na recytatywach płynnie przechodzących w krótkie ustępy bardziej śpiewnej natury, od czasu do czasu łączące się w dwugłos, co podyktowane jest sytuacyjnym rozwojem akcji. W jej obręb włączone są wstawki baletowe luźno z nią związane, ale także ilustrujące przebieg dramatycznych wydarzeń: burza pod koniec pierwszego aktu, szturm na twierdzę w następnym. Towarzyszy im oprawa Instrumentalna, między innymi z rozbudowaną jak na owe czasy perkusją. Nie zapominajmy, iż mecenasem Lullyego był Król Słońce, z powodzeniem uprawiający sztukę tańca do muzyki pisanej przez tego twórcę. 

• « poprz.
• nast. »