Przegląd nowości

Podchody miłości i śmierci albo Pochwała muzycznej retoryki – Opera Rara 2025

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 14, luty 2025 17:15

Przybiera ona postać ściszonego śpiewu zarówno w jego partii, jak i chóru. Pewnemu odprężeniu służy natomiast, wzorem Orfeusza Monteverdiego, niewolna od sytuacyjnego komizmu scena z Charonem Il faut passer tost ou tard, il faut passer dans ma Barque. Beznadzieję Hadesu zaludnionego bezcielesnymi cieniami zmarłych oddaje zaś złowrogi chór a cappella Commence de goûter la douceur eternelle.

Odtwórcy koncertowego wykonania tego dzieła w ramach festiwalu Opera Rara we wzorcowy sposób wydobyli wszystkie jego wspomniane właściwości, rezygnując jedynie z alegorycznego prologu oraz z epizodów z udziałem bóstw i nimf.

Dramatyczny tembr sopranu Claire Lefilliâtre w tytułowej roli doskonale odpowiadał tragicznym aspektom przypadającego jej tragicznego losu: naprzód porwanej, a następnie tracącej ukochanego i w desperacji podejmującej decyzję o poświęceniu dlań swego życia. Jej przejmujący duet Alceste, vous pleurez, Admete, vous mourez z Cyrilem Auvity w partii Admeta w drugim akcie na długo pozostanie w pamięci. On z kolei wykazał się niezwykłą giętkością głosu w śpiewanym mezza voce lamencie Alceste est morte z trzeciego aktu. Lżejszy i bardziej elastyczny sopran Camille Poul jako Cèphise, uprowadzonej wraz z Alcestą, kontrastował z tamtą, podkreślając różnice pomiędzy nimi. 

• « poprz.
• nast. »