Przegląd nowości

Mahler nadał ton

Szczegóły

Opublikowano: środa, 11, wrzesień 2024 15:48

W koncercie na rozpoczęcie sezonu Polskiej Orkiestry Sinfonia Iuventus za najważniejsze można uznać wrażenie jakie wywołała swoją interpretacją Kindertotenlieder Małgorzata Walewska, a także metamorfozę dyrygenta Bassema Akiki, który wzorem wielkich div operowych przebrał się do wykonania drugiej części wieczoru. Kapelmistrz ten również postarał się, aby zapamiętano go, jak wbiega na estradę przed utworem i wybiega po jego zakończeniu. Zacznijmy jednak od trudnych interpretacyjnie, dosyć ponurych w nastroju pięciu pieśni Gustava Mahlera „dla umierających dzieci”.

Sam kompozytor, który mocno przeżył śmierć własnej córki, ponoć powiedział, że nigdy by się nie podjął napisania pieśni – na trzy lata przed osobistą tragedią, gdyby wiedział, że taki los spotka jego samego. Co więc go skłoniło do podjęcia takiego tematu? Może wydarzenia z własnego dzieciństwa. Wybrane przez kompozytora teksty Friedricha Rückerta odwzorowują emocje odczuwane przez osobę, która utraciła dzieci. Nie jest to jednak bezpośredni opis sytuacji utraty, raczej pewnego rodzaju wizja z dystansu, a traumatyczne doznania zostają przefiltrowane przez długotrwałe cierpienie i odcięcie od świata. Można powiedzieć, że Małgorzata Walewska potraktowała ów cykl niemalże dosłownie, stworzyła integralną scenkę pantomimiczną, z bogatą gestykulacją i licznymi podkreśleniami dynamicznymi, zaś w pieśni ostatniej użyła nawet przygotowanego zawczasu rekwizytu, delikatnego czarnego tiulu, którą niby żałobny welon zarzuciła sobie na głowę. To zrobiło silne wrażenie na publiczności.

• « poprz.
• nast. »