

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościPierwsze, co tak Poloneza wygrywają – Muzyka w starym Krakowie 2024
Strona 1 z 2
Nie będzie przesadą, jeśli ten koncert nazwę jednym z głównych wydarzeń dobiegającego końca XLIX Festiwalu „Muzyka w starym Krakowie“. Mimo że był to recital klawesynowy, to nie obcowaliśmy z szacownymi zabytkami, czy to materialnymi w postaci instrumentu z przeszłości, czy to artystycznymi ze względu na utwory z odległych epok, mogłoby się wydawać posiadające już wyłącznie historyczne znaczenie. Za sprawą Elżbiety Stefańskiej i Mariko Kato-Shioyi ożyły one 30 sierpnia pośród stylowych malowideł i rzeźb w krużgankach klasztoru franciszkanów.
Na początek zabrzmiała jakby suita polskich tańców złożona z anonimowych opracowań sprzed stuleci. Elżbieta Stefańska potrafiła każdemu z nich nadać indywidualne rysy, wydobywając perliste brzmienie z Tańca polskiego, wirtuozowskie zacięcie Voltæ Polonicæ, wyrazistą rytmikę Dobrego tańca polskiego, a z Poloneza C-dur „Bednarza“ jego aspekty humorystyczne. Polonezy Michała Kleofasa znamy najczęściej w wersjach orkiestrowych, między innymi w redakcji Romana Palestra. Tym razem mieliśmy z nimi do czynienia w wydaniu źródłowym. Pod palcami Stefańskiej ich brzmienie bynajmniej nie wydawało się uboższe, albowiem bogactwo odcieni kolorystycznych, nie tylko srebrzyście metalicznych z jakimi kojarzy się ten instrument, zapewniało im znamiona pełni. Także temu a-moll opatrzonemu tytułem Pożegnanie ojczyzny. W Polonezie G-dur na 3 ręce do artystki dołączyła jej japońska uczennica Mariko Kato-Shioya, dobywając jakby kitarowe zabarwienie. Zgodnie z duchem epoki obydwie klawesynistki kształtowały przebieg Krakowiaka na 4 ręce Józefa Elsnera w swobodny, na poły improwizowany sposób. Nie po raz pierwszy okazało się, że klawesyn z powodzeniem może służyć współczesnym kompozytorom i to nie tylko w celach archaizacyjnych. W miniaturze Mosaiken Karol Borsuk wykorzystuje naturalne brzmienie tego instrumentu dla nieoczywistych sekwencji dźwiękowych. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||