Przegląd nowości

„Hrabia Ory“ en travesti - Rossiniada 2024

Szczegóły

Opublikowano: środa, 17, lipiec 2024 21:45

W przedostatniej, francuskiej operze Goacchino Rossiniego występuje rola en travesti czyli spodenkowa - Isoliera, pazia tytułowego hrabiego - wykonywana przez artystkę śpiewającą kontraltem. W samym libretcie Eugene'a Scribe'a sytuacja en travesti dodatkowo rozciągnięta zostaje na tytułowego Oryego i jego kompanię, kiedy w drugim akcie wkradają się do zamku hrabiny Adeli w przebraniu mniszek, w inscenizacji Jochena Schönlebera noszącą wyraźnie queerowe znamiona.

Skądinąd ciekawe, na ile Scribe i Rossini posiadali świadomość konwencji ról spódniczkowych czyli obsadzania z kolei przez głosy tenorowe matron i nimf w sile wieku w dawnej operze włoskiej i francuskiej (np. Mamka i Amalta w Koronacji Poppei Claudio Monteverdiego, Linfea w Calisto Francesco Cavallego czy tytułowa Platea Jean-Philippe'a Rameau)? Prawdopodobnie ze względu na osobę odtwórcy Oryego - kongijskiego tenora Patricka Kabongo - pustelnika, za jakiego podaje się on w pierwszym akcie, uczyniono afrykańskim marabutem, udzielającym porad w rozbitym w tle białym namiocie.

Ale reżyserskim tour de force okazało się rozegranie w drugim akcie sceny schadzki Adeli i Oryego, mylącego ją z Isolierem (tercet À la faveur de cette nuit obscure), w formie gry czarno-białych cieni na tle od czasu do czasu barwnie podświetlanym, tworząc doskonałą syntezę muzyki i obrazu, a więc rzadko spotykanej idealnej wizualizacji warstwy dźwiękowej. Wybaczam zatem ilustrujący przedakcję, a towarzyszący orkiestrowemu wstępowi „teatr głuchoniemych“, zakłócający przy tym jego przebieg tak odkrywczym rozwiązaniem jak kolejne rechoty chóru żeńskiego i męskiego, w związku z czym zrazu chciałem nawet zatytułować recenzję „barbarzyńca w operze“. 

• « poprz.
• nast. »