Przegląd nowości

Haydn i Mozart w filharmonicznym ujęciu

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 25, maj 2024 08:12

W pierwszej części, w obydwu utworach fortepianowych z orkiestrą w tej samej tonacji D-dur: Mozartowskim Rondzie KV 382 oraz Haydnowskim Koncercie Hob. XVIII: 11 największe wrażenie wywarła na mnie gra zespołu instrumentalnego pod dyrekcją Łukasza Borowicza, zwłaszcza kwintetu smyczkowego: lekkim i krągłym dźwiękiem, w pełni opowiadającym wyobrażeniom o elegancji i wdzięku muzyki klasycyzmu i rządzącej nim zasadzie decorum czyli stosowności.

Z kolei pianista Jonathan Plowright (zasłużony w propagowaniu dzieł polskich kompozytorów: Władysława Żeleńskiego, Zygmunta Stojowskiego, Ignacego Jana Paderewskiego, Ludomira Różyckiego, Henryka Melcer-Szczawińskiego) najbardziej ujął mnie swoim touché czyli rodzajem uderzenia w lirycznych ogniwach: utrzymanym w takim klimacie kuplecie z Ronda oraz środkowym Un poco Adagio w Koncercie.

Z kolei właściwym dla tamtej epoki pulsem rytmicznym wyróżniały się skrajne części: Vivace oraz Rondo all’ungherese, choć, poza jednym ustępem w niskich oktawach, raczej popularnym wówczas alla turca z charakterystyczną przednutką. Na bis angielski artysta sięgnął po miniaturę katalońskiego kompozytora Federica Mompou. 

• « poprz.
• nast. »