Przegląd nowości

„Tosca” Pucciniego w Opéra Grand Avignon

Szczegóły

Opublikowano: środa, 10, kwiecień 2024 21:54

Podziwiać można intensywność i żarliwość jego scenicznego zaangażowania, urodę czystego, dźwięcznego i jasnego, a w dodatku wyrównanego we wszystkich rejestrach głosu o przyjemnym tembrze, który jednak zdradza pewien wysiłek przy atakowaniu dźwięków w górze skali. Pozostaje tylko żywić nadzieję, że ów wywołujący nieraz u słuchacza dyskomfort problem zostanie w przyszłości radykalnie rozwiązany. Niezależnie od tego zastrzeżenia interpretacja Guèze’a słynnej arii z trzeciego aktu: „E lucevan le stelle”, w której czekający na egzekucję bohater wspomina szczęśliwe chwile, wbudza szczere wzruszenie.

Temperamentu scenicznego i głębokiej identyfikacji z rolą nie brakuje też śpiewającej partię tytułową Barbarze Haveman, trafnie i wyraziście różnicującej dramatyczną ekspresję, utrzymującej barwowe wyrównanie w całej rozciągłości skali, swobodnie frazującej, choć niekiedy zdradzającej nieprzyjemnie rozchwiane wibrato, jak choćby w skądinąd pięknie nasyconej melancholią arii „Vissi d’arte”.

Wielką klasą błyszczy występujący jako Scarpia André Heyboer, hojnie obdarzony przez naturę drapieżnym i męskim tembrem silnego i mocnego basu oraz niepospolitą i kapitalnie ogrywaną aparycją. Jego dynamiczny, energetyczny i zdolny do nagłych zmian rejestru głos o rzadkim bogactwie wolumenu w połączeniu z wyrazistą artykulacją i nieprzeciętną sceniczną ekspresją pozwala artyście ukazać różne oblicza tego zdradzającego sadystyczne zapędy czarnego charakteru.

• « poprz.
• nast. »