Przegląd nowości

„Tosca” Pucciniego w Opéra Grand Avignon

Szczegóły

Opublikowano: środa, 10, kwiecień 2024 21:54

Powiedzmy od razu, że szczęśliwie nie uległ on pokusie przeprowadzania transpozycji czasowej rzeczonego dzieła, uwspółcześniania go na siłę czy „wzbogacania” prowadzeniem równolegle z treścią libretta narracji scenicznej nie mającej niczego wspólnego z intencjami kompozytora. Stosowane coraz częściej tego typu praktyki potrafią skutecznie zniechęcić do sztuki lirycznej operowych neofitów.

Oczywiście nie oznacza to przecież, że nie trzeba we współczesnych inscenizacjach podejmować prób docierania do wrażliwości i mentalności dzisiejszych odbiorców, ale trzeba to czynić umiejętnie. Otóż Berutti skutecznie udowadnia, że można wydobywać z powstałych w przeszłości oper uniwersalne znaczenia i wątki przy pomocy prostych, ale inteligentnie wykorzystywanych środków.

Prezentowana w Awinionie wizja osadzona jest w minimalistycznej scenografii od wielu lat współpracującego z Beruttim przy rozmaitych projektach scenograficznych Rudy’ego Sabounghiego. Ogranicza się ona do zaledwie paru rekwizytów, wśród których dominują malarskie rusztowanie pracującego nad obrazem Marii Magdaleny Cavaradossiego, umieszczony w scenicznej powierzchni trap (w zależności od sytuacji z podnoszoną lub opuszczaną klapą), parę krzeseł i - w akcie drugim - wielki stół barona Scarpii. Najważniejszym elementem plastycznej oprawy są jednak przygotowane przez Juliena Souliera i Virginie Lançon projekcje wideo wyświetlane na całej wysokości trzech zamykających pudło sceniczne ścian. Owe projekcje przenoszą widza do miejsc, w których rozgrywa się akcja libretta, a więc do wnętrza rzymskiego Kościoła Sant’Andrea della Valle i Pałacu Farnese, w którym libreciści Giuseppe Giacosa i Luigi Illica (inspirujący się sztuką Victoriena Sardou) umieścili siedzibę szefa rzymskiej policji. 

• « poprz.
• nast. »