Przegląd nowości

„Cyganeria” Pucciniego w Opéra de Nice

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 06, czerwiec 2023 19:35

Ukazywany przezeń na scenie świat przywołuje właśnie ten ponury okres zmarnowanych istnień ludzkich, nawiązując zarazem do klimatu ruchu „flower power” czy protestów społecznych z 1968 roku. Za sprawą scenografii Philippe’a Miescha  mansarda z pierwszego i czwartego aktu przyjmuje wygląd ponurej przestrzeni wyłożonej biało-zimnymi kafelkami i zanurzonej w surowym i mglistym oświetleniu.

W założeniu autorów spektaklu ma ona nasuwać skojarzenia z wyglądem słynnego atelier The Factory, założonego niegdyś przez Andy’ego Warhola w Nowym Jorku. Już na samym wstępie z położonego w głębi materaca podnosi się roznegliżowana dziewczyna (a może transseksualista?), która później – podczas wizyty kamienicznika Benoît – będzie w kawiarni Momus wykonywała wobec Musetty gesty sugerujące ich prawdopodobną relację homoseksualną. Warto bowiem podkreślić, że niczym niepowstrzymane pragnienie czerpania z życia, również w sferze kontaktów cielesnych, jest w tej realizacji mocno uwydatnione.

Daje się to również odczuć w akcie trzecim, w którym wychodzące z jakiegoś klubu nocnego pary o różnych preferencjach seksualnych oddają się pieszczotom publicznie i bez żadnych zahamowań. Pośród nich krzątają się grzebiący w pojemnikach na śmieci bezdomni oraz strażnicy, tym razem w roli klubowych bramkarzy. W tej całej atmosferze wyczuwamy ciążące nieustannie nad wszystkimi głównymi protagonistami niebezpieczeństwo zapadnięcia na tę samą chorobę, która już rujnuje życie Mimi. Dopadła ona też Marcella, skazanego z tego powodu na poruszanie się na wózku inwalidzkim. Frédric pokazuje, że to poczucie zagrożenia jeszcze mocniej podsyca młodzieńczą miłość i scala solidarną przyjaźń.  

• « poprz.
• nast. »