

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościZ Barbarą Wiśniewską i Marcinem Cecką o dziedziczeniu przeszłości
Strona 6 z 6
I na koniec – zawsze mnie frapuje przy interpretacjach uwspółcześniających, wprowadzających dodatkowe metafory, symbolikę: z czym ze spektaklu wyjdzie widz? Chcą Państwo zostawić go z pytaniami czy refleksją? Z czymś, co zbuduje w nim coś nowego? Marcin Cecko: Mamy do czynienia z tragiczną historią. Mnie zawsze interesuje, żeby zostawić widza nie ze smutkiem, ale poczuciem, że będzie wiedział, jak można taką historię poprowadzić lepiej. Wiadomo, że takie nagromadzenie konfliktów rzadko występuje w życiu, ale z podstawowymi emocjami i relacjami możemy się utożsamiać i zastanowić się nad tym, czym nasycamy nasze związki rodzinne i osobiste oraz co pozostawiamy następnemu pokoleniu. Dziękuję za rozmowę.
Barbara Wiśniewska – absolwentka reżyserii warszawskiej Akademii Teatralnej (2016), wcześniej studentka kulturoznawstwa w IKP UW. Dwukrotna laureatka Stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za wybitne osiągnięcia i laureatka Nagrody im. Z. Krawczykowskiego. Doświadczenie zdobywała u boku takich artystów, jak Katie Mitchell, Christopher Alden i Ushio Amagatsu. Od 2012 roku współpracuje z Mariuszem Treliń́skim jako asystentka oraz reżyserka wznowień jego spektakli w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej, El Palau de les Arts Reina Sofía (Hiszpania), Theater an der Wien i Narodne Divadlo Státní Opera (Czechy). Jej debiutem operowym jest spektakl Krakowiacy i Górale Bogusławskiego w Operze Wrocławskiej (2017), a ostatnią premierą – Zemsta nietoperza Straussa syna, którą wystawiono w sierpniu 2022 roku w Alte Münze w Berlinie w ramach festiwalu Berlin Opernfest. Pracę w teatrach dramatycznych rozpoczęła spektaklem Baby Doll Williamsa w Teatrze Studio w Warszawie (2015). Od tego czasu zrealizowała wiele produkcji teatralnych, koncertów, spektakli festiwalowych i czytań performatywnych w teatrach instytucjonalnych w Polsce i za granicą.
Marcin Cecko – dramaturg, poeta, fotograf, autor scenariuszy. Wydał trzy tomiki wierszy: „Rozbiorek” (2000), „Pląsy” (2003) i „Mów” (2006). Współautor „Manifestu Neolingwistycznego”, głosu młodych literatów definiującego na nowo twórczość słowną w epoce upowszechniającej się cyfryzacji. W 2004 roku otrzymał nagrodę im. Marcina Kołodyńskiego „5-10-15 i dalej…” za interdyscyplinarne podejście do twórczości. Pracował jako fotograf reklamowy i portrecista. Lider zespołów performersko-muzycznych: Melancholia, Akryl Trio, 3 Boys Move. Jako dramaturg i autor scenariuszy współpracował z najciekawszymi reżyserami młodego i średniego pokolenia, zrealizował ponad 30 spektakli w teatrach w Polsce i za granicą. Prowadzi zajęcia z dramaturgii i nowych mediów na Uniwersytecie SWPS i zajęcia z performatyki w Polsko-Japońskiej Akademii Technik Komputerowych. Od 2020 roku współpracuje jako dramaturg z Mariuszem Trelińskim nad inscenizacjami operowymi. Dwa lata później dołączył do Teatru Studio jako dramaturg i kierownik literacki. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||