Przegląd nowości

Evviva l'arte!: Prolog i Akt zasadniczy

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 27, marzec 2023 18:56

Dopiero w drugiej, przy słowach Ach, wer heilet die Schmerzen sięgnęła po subtelniejsze środki wyrazu, w tym artykulacyjne, polegające na delikatnej intonacji stopniowo rozszerzanej i wzmacnianej. Aktem zasadniczym tego wieczora, do którego pierwsza część stanowiła zaledwie przygotowanie, była I Symfonia E-dur op. 26 Aleksandra Skriabina, w której finale chór głosi „chwałę sztuki, chwałę na wieki”. Jej wykonanie pod Antonim Witem w pełni zasługuje na miano kreacji.

Kapelmistrz wydobył cały potencjał artystyczny drzemiący w krakowskich filharmonikach, który w pełni ujawnia się, gdy muzyków konfrontuje się z ambitnym przedsięwzięciem stawiającym nowe wyzwania. Skriabin, wzorem Beethovena, Mendelssohna i Mahlera, przekracza tradycyjnie ukształtowany czteroczęściowy i czysto instrumentalny cykl symfoniczny, rozbudowując go do sześciu ogniw, z hymnicznym zakończeniem, do którego tekst o dekadenckiej wymowie sam ułożył.

Lento jest rozbudowanym do odrębnej części powolnym wstępem z wypracowanego przez Haydna wzorca formy symfonicznej, tyle że wypełnionym inną substancją dźwiękową, przeciwstawiającą sobie porządki diatoniczny i chromatyczny. Allegro drammatico zgodnie z określeniem posiada burzliwy przebieg i zachowuje zgodność z zasadami sonatowej budowy. Uspokojenie przynosi kolejne Lento pieśniowej natury, po którym następuje Scherzo w tempie Vivace z interesującymi efektami artykulacyjnymi i wyrafinowanym kolorystycznie triem z pikuliną i orkiestrowymi dzwonkami po środku. Finałowe Allegro domyka formę sonatową, którą zwieńcza kantatowe Andante z chórem i solistami (altem i tenorem).

• « poprz.
• nast. »