Przegląd nowości

W stronę Jerozolimy i Konyi

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 04, październik 2022 16:19

Na długo utwór zaanektowały więc sopranistki (kanoniczna interpretacja Stefanii Woytowicz), po czym za sprawą Antala Doratiego zaczęto coraz częściej sięgać do rozwiązania bazowego. Atoli wydaje mi się, że ze względów czysto muzycznych jasny głos kobiecy swoim tembrem lepiej przebija się przez dominujące w partyturze zmasowane tutti.

Poza tym lepiej też kreuje atmosferę intymności, na przykład w ustępie do słów: Ja i Bóg jesteśmy sami. O ile skupienie się na pięknie detali w koncercie uzasadnione było jego swobodniejszym, rapsodycznym ukształtowaniem, o tyle w symfonii sprawia, że jej przebieg rozpada się na epizody, czego ubocznym skutkiem stało się większe niż zazwyczaj zaznaczenie obecności w przebiegu muzycznym sol skrzypcowych w wykonaniu Joanny Konarzewskiej.

W przypadku tego dzieła orientalna stylizacja nie ogranicza się do ornamentyki (flet) i faktury instrumentalnej (perkusyjne idiofony: czynele, trójkąt, tamburyn), ale właściwych dla sufickich ceremonii wprowadzających w trans powtórzeń, tzw. dikr, u Szymanowskiego pojawiających się w chóralnej inwokacji Odpędź z oczu Twoich sen. Zarazem tego rodzaju wzloty ekstatyczne wymagają większego zróżnicowania agogicznego i dynamicznego (crescend wzmagających zapamiętanie), czego mi w tym wykonaniu zabrakło.

                                                                Lesław Czapliński

* Jest to modlitwa pochwalna na cześć Boga, ale współcześnie przyjęło się, że odmawia ją syn w intencji zmarłego ojca.

• « poprz.
• nast. »