Przed stu laty Hitler napisał Mein Kampf

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 11, maj 2026 06:28

Pietras Sławomir

Praca literacka aspirująca do zagłady cywilizacji jawi się jako miejscami rzewna opowieść najpierw o domu rodzinnym, następnie o latach wczesnej młodości w Wiedniu, zachwytach nad Monachium, w którym Hitler ukształtował swe poglądy polityczne i coraz bardziej palącą Niemców kwestią żydowską.

Potem była wojna światowa. „Trzeciego sierpnia wniosłem podanie do jego królewskiej mości Ludwika III o pozwolenie podjęcia służby w bawarskim pułku” – napisał młody Adolf z romantycznym uniesieniem demonstrując wolę walki przeciwko niemieckiemu „być , albo nie być”, żydowskiej hegemonii, panoszącemu się marksizmowi zagrażającemu klasie robotniczej, która budziła się wstępując masowo do służby dla ojczyzny. W ten sposób Hitler stał się nie tylko żołnierzem, ale na razie bezpartyjnym politykiem. Zaczął na serio interesować się propagandą, że powinna być narodowa i dostępna dla ludzi, do których jest adresowana. Wiązało się to z przewagą słowa głoszonego (przemówienia) nad słowem pisanym, w co święcie wierzył przyszły führer. Dlatego właśnie tak wcześnie zajął się kultem oratorskim, do którego wykazywał zresztą nadzwyczajne talenty.

Nastąpiły traumatyczne doświadczenia wojenne, odniesione rany i przeniesienie na niemieckie tyły, gdzie królowała nędza, gniew, rozgoryczenie i przekleństwa. „Kancelarie pełne były Żydów. Prawie każdy urzędnik był Żydem, prawie każdy Żyd był urzędnikiem”. Nadciągające niepowodzenia wojenne, strajk generalny, wielotematyczne spory ojczyźniane, partyjni najemnicy zdradzający naród, ferment w marynarce wojennej, perspektywa abdykacji Hohenzollernów i że Niemcy staną się wreszcie republiką oto powody, dla których w tej trudnej i zagmatwanej sytuacji Hitler postanowił zostać politykiem. Od tego czasu jego predylekcje oratorskie nabrały nowego wymiaru. „W trakcie moich przemówień setki – mało tego – tysiące kolegów zdołałem przywrócić narodowi i ojczyźnie”.

Po stu latach od napisania Mein Kampf, zgadzając się, że zawiera szereg hańbiących poglądów i informacji na użytek podłej propagandy, postanowiłem przypomnieć o jej istnieniu, zwłaszcza pokoleniom czytelników, które ocalały od zagłady, lub chociaż jej czasów, w których na szczęście nie zdążyły się urodzić.

Lepiej coś wiedzieć o biografii potwora, który zaczynał aż tak niewinnie! Patrząc na to, co dzieje się z Izraelem, niechże nikogo nie zwabią literackie frazy humanistyczne, czy idee będące niemieckimi odmianami patriotyzmu.

                                                                Sławomir Pietras

• « poprz.
• nast. »