Rzecz o Szymanowskim według Gwizdalanki

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 30, marzec 2026 12:00

Pietras Sławomir

Wśród tych ostatnich znalazło się nazwisko Danuty Gwizdalanki, poznańskiej muzykolog, którą pamiętam jeszcze z ekipy Pro Sinfoniki Alojzego Andrzeja Łuczaka, obecnie żony wybitnego kompozytora Krzysztofa Meyera. Przed kilkoma miesiącami zdziwiony i zaskoczony nabyłem zapewne dzieło jej życia, liczące aż 850 stron, zatytułowane Uwodziciel. Rzecz o Karolu Szymanowskim. Dopiero jednak teraz znalazłem czas, aby to wszystko dokładnie przeczytać.

Zdziwiony, bo dotychczasowe piśmiennictwo poświęcone Szymanowskiemu jest nader obszerne i trudno było spodziewać się nowych faktów, przemyśleń, czy odkryć. Zaskoczony, bo obszerny tok wywodów, opis zdarzeń z życia rodzinnego, relacji z przyjaciółmi, wreszcie problemów intymnych, licznych podróży, okresów przemieszkiwania w Warszawie i Zakopanem, komponowania muzyki i wczesnego zmagania się ze zdrowiem, wszystko to Danuta Gwizdalanka opisała z talentem, fantazją, a jednocześnie z dyscypliną faktów.

Każdy, kto przebrnie przez te 850 stron (a nie powinno to być trudne dzięki talentowi i kompetencji autorki) zgodzi się ze mną, że zawarte w tytule słowo „Uwodziciel” jest zupełnie nowym określeniem w naszej dotychczasowej wiedzy o Karolu Szymanowskim. Uzasadniając je Gwizdalanka posłużyła się śmiałym przytaczaniem nieznanych, lub mało znanych faktów i zdarzeń z życia Kompozytora, opisując – co by nie powiedzieć – nie najbardziej chwalebne „przymioty” Szymanowskiego, takie jak rozrzutność, częste zaciąganie długów, życie na koszt sponsorów, poligamiczne flirty i ciągłe narzekania, że jest się niedocenianym.

Reasumując, mamy do czynienia z pasjonującą, chociaż rozwlekłą, ale nienudną lekturą, gdzie Danuta Gwizdalanka próbuje udowodnić, że Karol Szymanowski był nie tylko wybitnym kompozytorem, ale równie interesującym i wszechstronnym uwodzicielem. Czy jej się to udało, niechże przekonają się czytelnicy, którzy uwierzą mi, że warto przeczytać te 850 stron!

Jeśli chodzi o mnie, ciągle się waham, pozostając jednak pod urokiem tylko z pozoru tej muzykologicznej opowieści.

                                                                           Sławomir Pietras

• « poprz.
• nast. »