Anna Polony i Jan Peszek – niezapomniani!

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 09, grudzień 2024 06:49

Pietras Sławomir

Dwuosobowy spektakl Miłość napisał Beniamin Maria Bukowski, urodzony w Poznaniu trzydziestokilkuletni dramatopisarz, absolwent filozofii i reżyserii teatralnej w Krakowie, a w ostatnich latach związany z Teatrem Starym. Dziwnym trafem nie zetknąłem się dotychczas z talentem tego twórcy, ale jakość jego dramaturgicznej roboty gwarantuje, że wszystko jeszcze przede mną.

Premiera tego spektaklu odbyła się w maju 2019 roku w Teatrze Słowackiego z okazji 60-lecia pracy artystycznej Anny Polony, której na scenie towarzyszył równie wybitny aktor Jan Peszek, a spektakl wyreżyserował jego syn Błażej.

Dopiero teraz przeniesiono to wybitne przedstawienie do Teatru Telewizji, pokazano 25 listopada w TVP I, a kto nie widział, może obejrzeć za darmo w serwisie TVP VOD. Powinno się to obejrzeć koniecznie, ponieważ – nie ujmując nic Peszkowi – to Anna Polony stała się pomnikową postacią tego przedsięwzięcia, bo najpierw chciał tak autor sztuki, a potem ta wielka artystka uznała za okazję do zaprezentowania całego kunsztu swego warsztatu aktorskiego, który zapewne jeszcze dojrzał od prapremiery przed ponad pięciu laty. Jeśli jeszcze jakiekolwiek dojrzewanie jest możliwe u Mistrzyni, która nie ukrywa, że urodziła się w roku 1939.

Czy Beniamin M. Bukowski pisał swój dramat z myślą o tych właśnie wykonawcach, tego nie wiem. Nic tu nie wyjaśnia tego prowadzona przez Grażynę Torbicką rozmowa z autorem i aktorami po zakończeniu transmisji. Nadano w niej fascynującą wypowiedź nieobecnej w studio Anny Polony (mam nadzieję, że czuje się dobrze!), super interesujące refleksje Jana Peszka i przystojną sylwetkę tylko siedzącego i prawie nic nie mówiącego Beniamina Bukowskiego.

O czym jest to przedstawienie? Nie relacjonując jego przebiegu powiem, że samotna, od dziecka nie widząca kobieta, przypadkowo spotyka w parku emeryta – kloszarda, któremu na starość po utracie wszystkiego pozostała jego największa pasja życia – fotografia, na która wreszcie ma nieograniczoną ilość czasu i fotografuje co popadnie, a zwłaszcza ptaszki karmione przez napotkaną niewidomą.

• « poprz.
• nast. »