Co to znaczy wykonanie koncertowe

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 11, wrzesień 2023 06:26

Pietras Sławomir

Od pewnego czasu określenia takiego zaczęto używać w odniesienia do dzieł operowych, na które zaprasza się do teatru lub filharmonii, aby słuchać tylko śpiewu i muzyki, bez akcji scenicznej, scenografii, choreografii, kostiumów i gry aktorskiej. No właśnie. Uświęcona kilkuwiekową tradycją forma koncertów składa się z rozmieszczonej na estradzie orkiestry, przed którą na podeście stoi dyrygent, a po jego lewej i prawej stronie siedzą, a potem wstając śpiewają soliści, jeśli program przewiduje utwory wokalne.

Są wszakże istotne powody wykonań koncertowych. W mojej praktyce zarządzałem je przed premierami scenicznymi, aby publiczność nasłuchała się muzyki i obsad wokalnych, a soliści i zespoły wyćwiczone były muzycznie jeszcze przed próbami scenicznymi.

Coraz częściej wykonania koncertowe dzieł lirycznych planują filharmonie, zwłaszcza w miastach gdzie nie ma teatrów operowych. Czyniąc to powinny pamiętać, że nie wszystkie tytuły w pełni nadają się do wykonań koncertowych. Mniej na estradzie filharmonicznej sprawdza się muzyka ściśle powiązana z efektami teatralnymi, dźwiękową charakterystyką postaci, wreszcie grą aktorską (np. Falstaff, Cyganeria, Katarzyna Izmaiłowa, Wozzek, a nawet Straszny dwór). Natomiast koncertowe granie Fidelia, Normy, Nabucca, Turandot, Elektry, czy Króla Rogera przy perfekcji wokalnego i muzycznego wykonania daje więcej wrażeń, niż śledzenie często nudnawej i językowo archaicznej akcji scenicznej.

Istnieje arcydzieło operowe, którego wykonanie koncertowe graniczy z absurdem, bezsensem i karykaturą. Jest nim Tosca Giacomo Pucciniego. Wręcz genialna teatralność tej partytury, muzyczna charakterystyka poszczególnych postaci i sytuacji, a przede wszystkim kryminalny wątek akcji, wyklucza możliwość zasłuchania się jedynie w piękno śpiewu.

Toteż z przysłowiową duszą na ramieniu jechałem do Baden-Baden na „koncertowe wykonanie” Toski, zwabiony nazwiskami wybitnych wykonawców. Poziomem muzycznym i wokalnym nie zawiodłem się. Bułgarska sopranistka Sonia Yoncheva partię tytułową śpiewała głosem najwyższej klasy, z należytą ekspresją dramatyczną i wokalną, interpretacją godną nagrania płytowego. Młody włoski tenor Riccardo Massi jako Cavaradossi brylował pięknym tenorem spinto, wzrostem, sylwetką i męską urodą.

• « poprz.
• nast. »