„Zbrodnia i kara” Jakuba Skrzywanka

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 10, lipiec 2023 06:23

Pietras Sławomir

Pełny tytuł najnowszej pracy scenicznej tego brawurowego reżysera nowej generacji brzmi: „Zbrodnia i kara z powodu zbrodni Rosjan, których nie potrafimy zrozumieć”.

Już z przydługiego anonsu wynika, że ten „konik polny” awangardowej reżyserii teatralnej tytuł dzieła Fiodora Dostojewskiego wykorzystał do rozprawiania się z rosyjskim barbarzyństwem nad narodem ukraińskim i niszczeniem tej pięknej krainy, a nie kolejnych – jak w oryginale – dywagacji o perypetiach Raskolnikowa i starej lichwiarki, którą zabił siekierą.

Skrzywanek w planach reżyserskich ma jeszcze Wojnę i pokój i Martwe dusze, a więc powstanie tryptyk, którego tytuły – jak wynika z dopiero co oglądanego – są jedynie pretekstem do autorskich, myślowo brawurowych, a scenicznie nad wyraz oryginalnych i odważnych wypowiedzi. Udało mi się ustalić, że za zaplanowanymi tytułami stoi los rosyjskich żołnierzy (konsekwencje wojny w sferze psychiki) i szturm na teatr na Dubrowce.

W Zbrodni i karze niemal w całości analizuje rosyjskie okrucieństwa i gwałty popełnione na Ukrainie. Opiera się głównie na dokumentach grupy „Slidstwo” oraz analizie ludzkich uczuć w zetknięciu z obrazami wojny. Stawia pytania o jakość współczucia, niemożność ukarania winnych, a przede wszystkim szanse na skrócenie i zakończenie tego sąsiedzkiego nieszczęścia.

Wśród bogactwa i różnorodności zastosowanych środków teatralnych dominuje zjawisko gwałtu, mającego w historii wojen długą, barwną, acz okrutną karierę. U Skrzywanka gwałtowi towarzyszy antyprzemocowa retoryka, zakończona supozycją o ilości zgwałconych Ukrainek, które po ucieczce do Polski spotkało u nas to samo. A było ich wcale niemało. Z wrażenia zapomniałem ile, pochłonięty śledzeniem bogactwa środków teatralnych, jakimi posługuje się nasz „konik polny” konstruując swą wizję sceniczną. Realizując ten spektakl Jakub Skrzywanek posłużył się w stosunku do swoich zadań formułą niezwykle oryginalnej reżyserii, koncepcji inscenizacyjnej i scenariusza, uzupełnionego o improwizacje aktorskie. Udało mu się skompletować dziesięcioosobowy zespół wykonawców, złożony z aktorów wrocławskich po opuszczeniu zrujnowanego Teatru Polskiego oraz kilku mimów płci obojga z Teatru Pantomimy.

• « poprz.
• nast. »