Przegląd nowości

Jeśli dzisiaj mamy 25 lipca, to jesteśmy w Bayreuth

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 30, lipiec 2022 10:17

Wskutek tego muzyka pierwszego i drugiego aktu zaczęła dobiegać zanim ucichł rozgwar na widowni, ponieważ z niej nie widać orkiestry i wchodzącego dyrygenta, ukrytych w tak zwanej otchłani mistycznej.

W Bayreuth bowiem według pomysłu Wagnera kanał orkiestrowy od strony widowni przykryty jest zadaszeniem, dzięki czemu śpiewacy nie muszą forsować głosu, by przebić się przez zwały dźwięku jego partytur jak to dzieje się w tradycyjnych teatrach. Zresztą Ludwig Schnorr von Carolsfeld, pierwszy odtwórca Tristana, umrze po niecałym półtora miesiącu od jeszcze mnichowskiej prapremiery dzieła.

Na znaczną dozę dynamicznego i kolorystycznego szaleństwa dyrygent pozwolił sobie dopiero w trzecim akcie, który właściwie rozgrywa się poza realną perspektywą (w dzieciństwie nie mogłem zrozumieć zakończenia, kiedy, jak to ujął Józef Kański Izolda „roztapia się“ w miłosnym uniesieniu, co odczytywałem dosłownie). Sam Wagner ostrzegał, że jego muzyka doprowadzać będzie publiczność do obłędu i tylko nieudane wykonania mogą ją od tego uchronić. I tym razem właśnie przed Festspielhausem na wychodzących czekać musiały karetki i sanitariusze z kaftanami bezpieczeństwa.

                                                                   Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »