Przegląd nowości

Queerowa „Salome“ albo Lolitka z tenisową piłeczką

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 30, czerwiec 2022 11:41

Szuka odpowiedzi na egzystencjalne pytania, w tym o autorytet w sytuacji, gdy Bóg najwyraźniej abdykował. Żąda głowy proroka, by tym świętokradczym czynem zmusić go, by przemówił. Ale niebiosa milczą. Podobnie jak lud czyli opinia publiczna. I Herod czyli panujący system. Nie trafia ją grom z jasnego nieba. 

Ani z rozkazu Heroda jak to jest u Wilde'a. Pozostaje on bez następstw, a karą będzie dalsze życie z poznawczymi wątpliwościami. Zarazem to Prorok sam ofiaruje jej swą głowę w formie gipsowego odlewu. Czyżby też zwątpił w to, co sam do tej pory głosił? A zatem zakończenie pozostaje otwarte, bo inne nie jest możliwe w ponowoczesnym świecie postprawd.

Jednocześnie do tej pory w recepcji tej biblijnej historii nie zwracano uwagi na pedofilski aspekt relacji Salome z Herodem, co tym razem wyraźnie zarezonowało. Skądinąd Herod (Juliusz Chrząstowski) i Herodiada (Anna Radwan) zjawiają się jakby z innego spektaklu, odmiennej tradycji teatralnej (występują w kostiumach z czasów powstania dramatu), odwołującej się do stylu deklamacyjnego, która pod wpływem konfrontacji z pozostałymi ulega jednak ewolucji w kierunku bardzo wyrazistych środków wyrazu, właściwych dla nurtów alternatywnych z lat 60. i 70. ubiegłego wieku. Rozczarowuje natomiast sam taniec Salome. Tego rodzaju sytuacje powinny rozgrywać się poza sceną i być unaoczniane wyłącznie poprzez reakcje pozostałych postaci, wtedy bowiem można uwierzyć w ich niezwykłość. Bezpośrednie ukazanie pozbawia je idealności literackiej wizji.

                                                                         Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »