Przegląd nowości

Sztuczne fiołki w baletowym wydaniu

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 13, czerwiec 2022 22:12

Poza tym są to luźne odniesienia historyczne (wszystko zaczyna się od rozpalonych wici i batalii z teutonem pod postacią tancerza w czarnych spodenkach i z czarnym krzyżem na białym podkoszulku), przywoływane za sprawą projekcji archiwalnych ujęć z wojny, październikowego wiecu z udziałem Władysława Gomułki, filmu Macieja Drygasa Usłyszcie mój krzyk, telewizyjnego przemówienia generała Jaruzelskiego ogłaszającego stan wojenny. Dyskretnie pojawiają się postacie historyczne, zakamuflowane za sprawą kostiumów.

A więc Piłsudski w ni to szynelu, ni sukni w barwach szarej piechoty, z rozcięciem ukazującym gołe nogi, co przydaje mu znamion genderowych. Z kolei w tancerzu w czarnym ażurowym podkoszulku i takiej barwy szortach trudno byłoby domyśleć się młodego Wojtyły, gdyby nie koloratka i raz dłonie złożone do modlitwy.

Czarne okulary okazują się z kolei atrybutem personifikacji generała. Kilkakrotnie pojawiają się odniesienia do barw narodowych: animacja z białymi i czerwonymi ptakami, tancerka z takimi balonikami w przededniu drugiej wojny, po wybuchu której ulatują one pod sznurownię. Pewne wątpliwości budzić może natomiast przełożenie na język tańca grupy niknącej w komorze gazowej, na co wskazuje ujęcie emblematycznej rampy z Birkenau. Jeśli już zdecydowano się na ten krok, to należało odważyć się na równie mocny środek ekspresji jakim jest nagość. Trykoty czy cielista bielizna tancerzy banalizuje estetycznie sytuację natury ekstremalnej.

• « poprz.
• nast. »