Przegląd nowości

„Cosi fan tutte” Mozarta w paryskim Théâtre des Champs-Elysées

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 12, marzec 2022 08:44

W miarę upływu czasu okazuje się, że uczestniczący w nagraniu śpiewacy stają się stopniowo postaciami, których partie właśnie wykonują: tak jak one zaczynają ulegać miłosnym porywom, ale także zanurzać się w cierpieniu. Mamy tu zatem do czynienia z rodzajem procederu teatru w teatrze, podczas którego artyści prawie niezauważalnie, ale nieodwracalnie, wchodzą w skórę swoich bohaterów. A wraz z tym przeobrażaniem się otaczające ich przedmioty i miejsca zatracają swoje pierwotne przeznaczenie.

Na przykład wyjścia awaryjne stają się drzwiami do pokojów młodych dam, a soliści coraz częściej odchodzą od mikrofonów, aby zbliżać się nawzajem do siebie. Wszakże niezależnie od konkurujących ze sobą pod względem komizmu i ironii sytuacji scenicznych cała narracja zmierza nieuchronnie do brutalnego finału, w którym czwórka młodych osób uświadamia sobie boleśnie prawdziwą naturę uczuć.

Wreszcie trzeba w podsumowaniu uczciwie stwierdzić, że mankamentem skądinąd oryginalnej i interesującej koncepcji Pelly’ego jest pojawiające się niekiedy u widza poczucie znużenia. Jest ono bez wątpienia wywołane monotonną powtarzalnością niektórych pomysłów inscenizacyjnych, jak choćby powracający aż do znudzenia widok kręcących się po „studiu” i wcielających się w dźwiękowców statystów. Na zakończenie trzeba jeszcze docenić symboliczny gest dyrektora Théâtre des Champs-Elysées, który bezpośrednio przed podniesieniem kurtyny zabrał głos, aby oddać hołd walczącym z barbarzyńskim najeźdźcą Ukraińcom i zachęcić publiczność do nieustannego troszczenia się o demokrację.

                                                                              Leszek Bernat

• « poprz.
• nast. »