Przegląd nowości

„Walkiria” Wagnera w Opéra de Marseille

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 14, luty 2022 21:03

Na jednym boku tego kadru wyświetlana też była rękojeść wielkiego miecza, wbitego w pień jesionu przez Wotana, ojca Zygmunta. Wreszcie w akcie trzecim widok szarpanych wichurą gałęzi ustąpił miejsca perspektywie skały - nakreślonej jednym gestem przez Wotana - na której Brunhilda odbywa karę za to, że ośmieliła się obdarzyć swoim uczuciem ludzką istotę. Wszakże najbardziej spektakularnym pomysłem było wykreowanie za pomocą projekcji wideo przytłaczającego widoku otaczających wzmiankowaną skałę płomieni.

Trzeba przyznać, że ta okrojona wersja inscenizacji, w zasadzie bardziej ilustrująca stany umysłu bohaterów niż definiująca konkretne miejsca akcji, ujawniła niespodziewanie także swoją pozytywną stronę. Spowodowała bowiem skoncentrowanie całej uwagi publiczności na nabierającej wyjątkowej intensywności oraz intymności grze aktorskiej solistów.

Co ważne, poruszali się oni po wysuniętej aż nad kanał orkiestry pustej powierzchni scenicznej (w akcie drugim pojawił się na niej tylko jeden rekwizyt: rodzaj symbolizującego tron Wotana sześcianu) i tym samym pozostawali w szczególnej bliskości z widzami. Zachodzące pomiędzy protagonistami relacje, nasycone mocno odczuwanymi przez odbiorców emocjami, nie ulegały zakłóceniu nawet w sytuacjach, kiedy śpiewacy byli zmuszeni czujnie śledzić na monitorach gesty ukrytego za ich plecami dyrygenta. Dodajmy jeszcze, że zostali oni odziani przez Katię Duflot w tradycyjne stroje, z wyjątkiem ubranej w czarny kostium ze skóry Aude Extrémo w roli Fryki.

• « poprz.
• nast. »