Przegląd nowości

„Walkiria” Wagnera w Opéra de Marseille

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 14, luty 2022 21:03

Co ważne, udało się utrzymać wartki rytm narracji przy jednoczesnym dbaniu dyrygenta o sugestywne inicjowanie myśli muzycznych i uwypuklanie kolejnych tematów i kontrapunktów. Te wszystkie zalety, w połączeniu z emanującą z omawianej interpretacji energią, w dużej mierze rekompensowały wspomniany wyżej brak mocy brzmienia. Pozytywne wrażenia pozostawił także wizualny aspekt tego artystycznego przedsięwzięcia. Na przestrzeni dwudziestu pięciu lat francuski reżyser Charles Roubaud miał już okazję zaprezentować w Marsylii aż trzy inscenizacje Walkirii.

Ostatnia z nich pojawiła się na tutejszej scenie w roku 2007 i to właśnie ona stała się podstawą obrazu zaproponowanego teraz tutejszej publiczności. Z powodu tych samych obostrzeń pandemicznych Roubaud musiał przygotować znacznie okrojoną wersję swojej ostatniej wizji, wciąż jednak maksymalnie wykorzystując projekcje wideo Camille’a Lebourges’a i reżyserię świetlną Marka Delaézière’a.

To właśnie dzięki nim możliwe było sugestywne oddziaływanie na wyobraźnię widzów poprzez przywoływanie wyświetlanym w tle widokiem leśnych głębin z pierwszego aktu, które wyczerpany Zygmunt pokonuje w trakcie swojej ucieczki. W akcie drugim ukazuje się wielki mur, z widniejącą po prawej stronie wyrwą, pozwalającą dostrzec niebieskie niebo i przesuwające się chmury, czyli krainę, w której znajduje się boska twierdza Walhalla. Owe chmury przemieszczały się nawet po okalającym scenę marmurowym kadrze, co jeszcze dodatkowo nadało całej realizacji oczekiwanej tajemniczości i atmosfery niepokoju.

• « poprz.
• nast. »